Wyrok nakazowy może być wydany jedynie przy pełnym i jednoznacznym materiale dowodowym; każde wątpliwości co do faktów lub kwalifikacji prawnej wymagają przeprowadzenia pełnego postępowania dowodowego na rozprawie.

Nienależyta obsada sądu w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. zachodzi, gdy w składzie sądu uczestniczy osoba powołana na urząd sędziego przy udziale Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej na podstawie ustawy z 8 grudnia 2017 r., naruszającej standardy niezależności i bezstronności sądów.

Bezwzględna przyczyna odwoławcza dotycząca rozbieżności w treści wyroku powinna skutkować uchyleniem orzeczenia tylko w zakresie objętym uchybieniem, pozostawiając niepodważone części wyroku w mocy. Sąd odwoławczy uchylił wyrok w całości bezzasadnie, co wymagało interwencji sądu kasacyjnego.

Pozorność umowy o pracę w rozumieniu art. 83 § 1 k.c. w związku z art. 300 k.p. zachodzi wyłącznie wówczas, gdy mimo zawarcia umowy praca nie jest w ogóle świadczona, gdy okoliczności faktyczne jej wykonywania nie wypełniają cech stosunku pracy określonych w art. 22 § 1 k.p., albo gdy praca jest świadczona na innej podstawie prawnej. Ocena pozorności umowy o pracę nie może być oparta wyłącznie na okolicznościach

1. Zastosowanie art. 12 ust. 1 rozporządzenia nr 883/2004 i uznanie pracownika za osobę delegowaną podlegającą nadal ustawodawstwu państwa wysyłającego wymaga łącznego spełnienia co najmniej dwóch przesłanek: pracodawca musi normalnie prowadzić działalność na terytorium państwa członkowskiego, z którego deleguje pracownika, a pracownik nie może być wysłany w celu zastąpienia innej delegowanej osoby