Oparcie decyzji organu rentowego na wyborze jednej z możliwych interpretacji przepisów prawa ubezpieczeń społecznych, w tym na wykładni zgodnej z ówczesną linią orzeczniczą Sądu Najwyższego, nie stanowi rażącego naruszenia prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. i nie uzasadnia stwierdzenia nieważności tej decyzji w trybie art. 83a ust. 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń

Przedawnienie karalności przestępstwa z art. 216 § 1 k.k. powoduje, że w przypadku jego upływu, postępowanie karne wobec oskarżonego ulega umorzeniu na podstawie art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.

Kontynuowanie postępowania i wydanie orzeczenia wobec zmarłego oskarżonego jest bezwzględnie niedopuszczalne, co stanowi podstawę do uchylenia wyroków i umorzenia postępowania zgodnie z art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k.

Osoba częściowo niezdolna do pracy od dzieciństwa, która w trakcie ubezpieczenia doznała pogorszenia stanu zdrowia spowodowanego nową, odrębną jednostką chorobową, może spełnić warunek określony w art. 57 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, jeżeli pogorszenie to nastąpiło w jednym z okresów wymienionych w tym przepisie i spowodowało

Uchylenie przez sąd odwoławczy wyroku uniewinniającego wymaga wykazania określonych uchybień proceduralnych w granicach wniesionych zarzutów apelacyjnych, zgodnie z art. 437 § 2 k.p.k. Brak tych przesłanek czyni uchylenie wyroku nieskutecznym.