Uznanie świadczenia z ubezpieczenia chorobowego za nienależnie pobrane na podstawie art. 84 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych wymaga wykazania, że ubezpieczony w momencie pobierania świadczenia działał w złej wierze, to jest miał świadomość, że świadczenie mu się nie należy lub że nie należy mu się w wypłacanej wysokości. Samo zadeklarowanie przez

Zwolnienie pracownika odwołanego ze stanowiska (art. 70 § 2 k.p.) z obowiązku świadczenia pracy w okresie wypowiedzenia nie zwalnia go z obowiązku stosowania się do poleceń służbowych pracodawcy (art. 100 § 1 k.p.). Stosunek pracy trwa nadal, a pracownik pozostaje podporządkowany pracodawcy, który zachowuje prawo wydawania poleceń dotyczących pracy. Odmowa wykonania polecenia służbowego przez odwołanego

Artykuł 15c ust. 3 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, limitujący wysokość emerytury do poziomu przeciętnego świadczenia z powszechnego systemu ubezpieczeniowego, jest oczywiście niezgodny z Konstytucją RP w zakresie, w jakim stosuje się go do funkcjonariusza, który po 1990 r. przez okres przekraczający 15 lat służył w Policji demokratycznego państwa