Pracownik wykonujący pracę w co najmniej dwóch państwach członkowskich podlega ustawodawstwu państwa, w którym znajduje się siedziba jego pracodawcy, pod warunkiem, że praca nie jest wykonywana wyłącznie w jednym z tych państw i że istotne więzi z tym państwem zostały odpowiednio ustalone.

Jako pracownik tymczasowo wykonujący pracę w dwóch lub więcej państwach członkowskich podlega się ustawodawstwu państwa członkowskiego, w którym prowadzi się znaczącą działalność, zgodnie z art. 13 ust. 1 lit. b (ii) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004, które określa zasady koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego.