Wyrok łączny nie powinien naruszać zasady sumowania kar jednostkowych, a błędna interpretacja przepisów dotyczących utraty mocy wyroku łącznego oraz dolnej i górnej granicy kary łącznej może prowadzić do niezgodności z prawem, wymagającej korekty przez wyższą instancję sądową.

Obecność podejrzanego na rozprawie, w sprawach dotyczących umorzenia postępowania z powodu niepoczytalności i stosowania środków zabezpieczających, jest obowiązkowa, a jej brak stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą.

W sytuacji skazania za przestępstwa z art. 202 § 4a k.k., sędzia jest zobligowany do obligatoryjnego orzeczenia świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej, zgodnie z art. 43a § 3 k.k., nawet jeśli orzeczenie wyroku następuje na podstawie art. 387 k.p.k., bez przeprowadzania rozprawy.

Sąd przy rozpatrywaniu wniosku o skazanie bez przeprowadzania postępowania dowodowego powinien zapewnić, że wniosek ten uwzględnia wszystkie obligatoryjne środki karne przewidziane przez prawo materialne, a ich pominięcie stanowi rażące naruszenie prawa, uzasadniające uchylenie wyroku.

Ubezpieczonemu, który pozostawał w zawodowej służbie wojskowej przed dniem 2 stycznia 1999 r. i pobiera emeryturę wojskową wynoszącą 75% podstawy jej wymiaru, obliczoną bez uwzględnienia okresów składkowych i nieskładkowych, z których tytułu jest uprawniony również do emerytury z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, wypłaca się jedno z tych świadczeń - wyższe lub wybrane przez niego, zgodnie z art. 95