W przypadku umów kredytowych opartych na walutach obcych, nieważność przelicznika walutowego nie prowadzi do unieważnienia całej umowy, lecz umożliwia zastąpienie go przelicznikiem wynikającym z przepisów prawa lub przepisów normatywnych, zgodnie z zasadami swobody umów i ochrony interesów konsumentów.
1. Zgodnie z art. 123 § 1 pkt 1 Kodeksu cywilnego, bieg przedawnienia przerywa się przez każdą czynność przed sądem lub innym organem powołanym do rozpoznawania spraw lub egzekwowania roszczeń danego rodzaju albo przed sądem polubownym, przedsięwziętą bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia lub zabezpieczenia roszczenia. 2. W przypadku wytoczenia powództwa, przerwanie biegu
1. Klauzula umowy kredytowej przewidująca przeliczanie kredytu i rat w oparciu o kurs franka szwajcarskiego ustalany jednostronnie przez bank jest nieważna, gdyż brak w niej jasnego powiązania z kursem niezależnym od stron umowy, co czyni ją niejednoznaczną i podlegającą kontroli na podstawie art. 385 (1) Kodeksu cywilnego. 2. Waloryzacja świadczeń pieniężnych kursem waluty obcej w umowie kredytowej
Nadzwyczajna zmiana stosunków, wynikająca z ewolucji społeczno-gospodarczej i implementacji prawa unijnego, usprawiedliwia interwencję sądu w stosunku zobowiązaniowym umowy ubezpieczenia komunikacyjnego na podstawie artykułu 357(1 ) Kodeksu Cywilnego w celu dostosowania sumy gwarancyjnej do nowych realiów społecznych, z poszanowaniem interesów obu stron umowy.
Zawarcie ugody sądowej, która pozbawia pracownika prawa do ekwiwalentu za niewykorzystany urlop, może być uznane za niedopuszczalne, jeśli narusza słuszny interes pracownika, zgodnie z art. 469 Kodeksu postępowania cywilnego oraz uwzględniając status prawa do corocznego urlopu jako podstawy prawa socjalnego Unii Europejskiej.
Naruszenie postanowień ugody może być ocenione w kontekście zachowań stron i interpretacji treści ugody, przy czym dokonanie takiej oceny wymaga uwzględnienia kontekstu sytuacyjnego, celu umowy oraz postępowania stron po zawarciu ugody.
Zgodnie z art. 8 ust. 3 ustawy z 22 lipca 2016 r. o zmianie ustawy o minimalnym wynagrodzeniu za pracę oraz niektórych innych ustaw, obliczenie podwyżki wynagrodzenia należnego wykonawcy jest warunkiem koniecznym do skorzystania z prawa do jednostronnego rozwiązania umowy na podstawie art. 9 ust. 1 tej ustawy, przy czym odmowa jednej ze stron zastosowania się do tego sposobu obliczenia uprawnia drugą
1. Zastosowanie mechanizmu rynkowego udzielanych kredytów, opartego na wskaźniku LIBOR, nie ma swojego rynkowego uzasadnienia i przekłada się na nierówne traktowanie kredytobiorców. 2. Stosowanie przepisów dyspozytywnych lub ustalonych zwyczajów jest niezbędne do funkcjonowania umów w Polsce, a brak wskazania podstawy prawnej do stosowania kursu NBP może uniemożliwić skarżącym składanie zarzutów kasacyjnych