Wysokość zadośćuczynienia za doznaną krzywdę wskutek naruszenia dóbr osobistych winna być adekwatna do rozmiaru i intensywności doznanej krzywdy, ocenianej według kryteriów zobiektywizowanych, uwzględniając sytuację osobistą i zawodową poszkodowanego, przy zachowaniu rozsądnych granic odpowiadających aktualnym warunkom i przeciętnej stopie życiowej społeczeństwa.