Sąd, rozpatrując sprawę o prawo do renty z powodu niezdolności do pracy, musi dokonać analizy elementów pojęciowych niezdolności, w tym oceny utraty znacznego stopnia zdolności do pracy zgodnej z posiadaniem kwalifikacji (art. 12 ust. 3 ustawy emerytalnej), uwzględniając m.in. wykształcenie, wiek i predyspozycje psychofizyczne.
Naruszenie obowiązku informacyjnego w kontekście art. 815 § 3 k.c. może wystąpić zarówno z winy umyślnej, jak i nieumyślnej, a w przypadku naruszenia z winy nieumyślnej, ciężar dowodu spoczywa na ubezpieczycielu, który musi wykazać, że wypadek ubezpieczeniowy nie był następstwem okoliczności niepodanych nieumyślnie do jego wiadomości.
Przepisy ustawy emerytalnej dla potraktowania zagranicznych okresów zatrudnienia jako okresów składkowych nie wprowadzają konieczności wydania przez instytucję właściwą danego państwa odpowiedniej decyzji. Jedyną przesłanką wyłączająca prawo do uwzględnienia powyższych okresów jako okresów składkowych jest wypłata (ściślej wypłacanie) świadczenia rentowego z instytucji zagranicznej, innego niż renta
Status wspólnika spółki cywilnej nie wyklucza nawiązania między nim a spółką stosunku pracy, jednakże konieczne jest spełnienie wymogów określonych w art. 22 § 1 k.p. A także fakt podporządkowania pracowniczego musi zostać jednoznacznie ustalony w każdym indywidualnym przypadku.
Brak aktywności gospodarczej po zakończeniu zasiłku chorobowego lub macierzyńskiego nie jest równoznaczny z zaprzestaniem działalności gospodarczej, a przygotowanie do prowadzenia dotychczasowej działalności po przerwie spowodowanej długim okresem niezdolności do pracy wymaga innego podejścia niż przygotowanie do rozpoczęcia określonej działalności gospodarczej po raz pierwszy.
Działanie lub zaniechanie uprawnionego, które nie jest zgodne z społeczno-gospodarczym przeznaczeniem prawa podmiotowego lub zasadami współżycia społecznego, może być podważone na podstawie art. 8 k.p., pod warunkiem że jest poparte konkretymi ustaleniami faktycznymi i nie ogranicza się do ogólnikowych twierdzeń.