Końcowe zastrzeżenie zamieszczone w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 2005 r. o zmianie niektórych ustaw dotyczących nabywania własności nieruchomości oznaczało, że w założeniu ustawodawcy art. 5 Nowelizacji miał stanowić lex specialis względem ogólniejszego art. 4. Prima facie mogło by się wydawać, że rozwiązanie szczególne było bardziej rygorystyczne niż ogólne, gdyż nie poprzestawało na przyznaniu

"Przeznaczenie lokali do sprzedaży" w rozumieniu art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o zasadach zbywania mieszkań będących własnością przedsiębiorstw państwowych, niektórych spółek handlowych z udziałem Skarbu Państwa, państwowych osób prawnych oraz niektórych mieszkań będących własnością Skarbu Państwa oznaczało w istocie zamiar jakiegokolwiek zbycia lokalu, a w każdym przypadku pierwszym

Odpowiednie stosowanie art. 14 ust. 6 i 7 w przypadku zastosowania art. 15 ustawy emerytalnej funkcjonariuszy oznacza niewątpliwie, że w przypadku wzrostu powyżej 40% podstawy wymiaru emerytury dla funkcjonariusza, który pozostawał w służbie przed dniem 2 stycznia 1999 r., za każdy rok jego aktywności służbowej wymieniony w art. 15 ust. 1-3 tej ustawy emerytalnej funkcjonariuszy, dochodzi do wspomnianego