Artykuł 112 ust. 3 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (jedn. tekst: Dz.U. z 2010 r. Nr 90, poz. 594 ze zm.) dotyczy wyłącznie sytuacji, w której pismo podlegające opłacie zostało wniesione przez adwokata, radcę prawnego lub rzecznika patentowego; przepis ten ma zastosowanie również w razie częściowego oddalenia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.

Ugruntowane jest w judykaturze zapatrywanie, że zastosowanie art. 377 § 3 k.p.k., jako normy zezwalającej na prowadzenie rozprawy w trybie zwykłym bez udziału oskarżonego, jest możliwe tylko przy spełnieniu warunków zawartych w tym przepisie. Jednym z tych warunków jest to, aby oskarżony był zawiadomiony o rozprawie „osobiście”. Przywołany zwrot wyklucza inne formy zawiadomienia o terminie, w szczególności

Pojęcie wydania decyzji, określonej w art. 118 § 1 Ordynacji podatkowej odnośnie odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej nie oznacza jej doręczenia.

Nie ma uzasadnionych podstaw do zwężającej wykładni art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c., idącej w kierunku ograniczenia kwalifikowania spraw o czynsz dzierżawy tylko do spraw o czynsz, w których pozew zostaje wniesiony w czasie trwania stosunku dzierżawy.

1. Zgłoszenie przez zainteresowanych odmiennych wniosków co do sposobu podziału majątku wspólnego nie powoduje powstania sprzeczności ich interesów w rozumieniu art. 520 § 2 k.p.c. 2. W postępowaniu o podział majątku dorobkowego lub o zniesienie współwłasności z reguły nie występuje pomiędzy zainteresowanymi sprzeczność interesów (art. 520 § 2 i 3 k.p.c.), gdyż wynik tych postępowań prowadzi do wyjścia

Ujawnienie przez lustrowanego swojej współpracy z organami bezpieczeństwa państwa nie powoduje automatycznie, że wcześniejsze działania lustrowanego, podejmowane w okresie poprzedzającym owo ujawnienie, tracą automatycznie przymiot tajnej współpracy.

Oceny „potrzeby” wznowienia postępowania na podstawie art. 540 § 3 k.p.k. dokonywać należy zawsze w realiach konkretnej sprawy i wykluczone jest automatyczne stosowanie tego przepisu w każdej sprawie, w której organ międzynarodowy rozstrzygnie o naruszeniu przez Polskę przepisów prawa międzynarodowego, to jednak „potrzeba” wznowienia procesu zachodzi niewątpliwie wówczas, gdy przedmiot rozstrzygnięcia

Wysokość odszkodowania za powstrzymanie się od działalności konkurencyjnej po ustaniu zatrudnienia jest określona samodzielnie w art. 1012 § 3 k.p. i zależy od realnie otrzymywanego wynagrodzenia, a nie od wynagrodzenia urlopowego.