1. Zastosowanie klauzuli generalnej (art. 5 k.c.) nie może rozstrzygać o wyniku wykładni normy prawa materialnego określającej treść prawa podmiotowego. 2. Posłużenie się zarzutem nadużycia prawa przewidzianego w art. 5 k.c. wymaga uprzedniego przesądzenia o treści prawa podmiotowego, z którego określony podmiot czyni użytek podlegający dopiero ocenie na podstawie art. 5 k.c.

Niepowiadomienie pokrzywdzonego, jako żalącego się, o terminie posiedzenia sądu, na którym zażalenie ma być rozpoznane, stanowi rażące naruszenie prawa procesowego, ale nie może być uznane za podstawę stwierdzenia nieważności wydanego na tym posiedzeniu orzeczenia sądu jako przyczyna określona w art. 101 § 1 pkt 8 k.p.k.

Strona, która zgłaszała wniosek dowodowy nie może w wypadku jego uwzględnienia powoływać się później na ograniczenie dopuszczalności tego dowodu przewidziane w art. 74 k.c.

Przewidziane w art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 28 czerwca 1995 r. o zmianie ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy (Dz.U. Nr 87, poz. 435) dokumenty mogą zostać złożone po dniu 31 grudnia 1997 r., jeżeli wniosek o wypłatę świadczeń pracowniczych przewidzianych w art. 6 ustawy z dnia 29 grudnia 1993 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy