Decyzja o stwierdzeniu nieważności rozkazu personalnego z 15 lutego 2012 r., w zakresie wysokości uposażenia zasługującego na mnożnik 1,95, została uznana za wydaną z rażącym naruszeniem prawa, gdyż stanowisko dyżurnego nie jest stanowiskiem kierowniczym lub samodzielnym.

Postępowanie administracyjne w sprawach nadzoru budowlanego może być wszczęte wyłącznie z urzędu, co wyłącza możliwość jego rozpoczęcia na wniosek strony prywatnej, działając jedynie informacyjnie dla organu.

Skarga kasacyjna Wspólnoty Mieszkaniowej została oddalona, gdyż zgodnie z prawem konserwatorskim ochrona wartości historycznych nie jest uzależniona od stanu technicznego obiektu, a rozbiórka jest środkiem ostatecznym. Zachowano nadrzędność ochrony zabytków przed interesem ekonomicznym właściciela.

Przesłanką ustalenia opłaty planistycznej jest wzrost wartości nieruchomości wywołany uchwaleniem lub zmianą planu miejscowego, który obejmuje zmiany przeznaczenia lub parametrów zabudowy. Ocena operatu szacunkowego przez sądy administracyjne ogranicza się do kwestii formalnych, a jego prawidłowość materialna nie podlega kontroli sądowej.

Instalacje odnawialnych źródeł energii o mocy powyżej 100 kW mogą być lokalizowane na podstawie decyzji o warunkach zabudowy bez wymogu spełniania zasady dobrego sąsiedztwa, nawet przy braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Zalecenia pokontrolne konserwatora zabytków mogą być uznane za zgodne z prawem, jeżeli mieszczą się w zakresie jego kompetencji oraz zostały wydane na podstawie rzetelnych ustaleń stanu faktycznego w świetle zasad ochrony zabytków.

Interes prawny z art. 101 ust. 1 usg przysługuje właścicielowi w odniesieniu do nieruchomości będącej jego własnością; najem nie stanowi źródła interesu prawnego w sprawach planowania przestrzennego. Ograniczenia w miejscowym planie dotyczące działki zgodne z prawem.

Dopuszczalne ograniczenia planistyczne wysokości obiektów budowlanych muszą uwzględniać potrzeby technologiczne inwestycji celu publicznego. Zakazy uniemożliwiające skuteczne wykorzystanie infrastruktury są sprzeczne z ustawowymi założeniami specustawy łącznościowej.

Postępowanie administracyjne dotyczące naruszeń Prawa budowlanego w zakresie robót budowlanych inicjuje się wyłącznie z urzędu. Organ nadzoru budowlanego obowiązany jest informować o podjętych czynnościach, a działania zainicjowane na wniosek osoby prywatnej nie uruchamiają postępowań formalnych.

Brak jednoznaczności co do podstawy prawnej przejęcia nieruchomości uniemożliwia umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego; Minister naruszył normy k.p.a. i obowiązek wyjaśnienia sprawy.

NSA, uwzględniając przepisy uchwały nr XXIII/669/2019, orzekł, że brak spełnienia przesłanek formalnych, takich jak pisemna zgoda na zamieszkiwanie, wyklucza prawo do pomocy mieszkaniowej. Przy prawidłowo ustalonym stanie faktycznym, kasacyjna skarga nie mogła być uwzględniona.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok WSA z uwagi na nieważność postępowania z przyczyny braku zdolności sądowej jednej ze stron (T.A.). Sprawa wymaga ponownego rozpoznania przez WSA.

Wprowadzenie zakazu lokalizacji wolnostojących masztów w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego na całym obszarze, jakkolwiek uzasadnione względami ładu przestrzennego, narusza przepisy ustawy o wspieraniu rozwoju, uniemożliwiając realizację inwestycji celu publicznego z zakresu łączności publicznej.