Wznowienie postępowania podatkowego na podstawie orzeczenia TSUE możliwe jest tylko wówczas, gdy to orzeczenie wpływa na treść decyzji ostatecznej w sposób istotny, co w analizowanym przypadku nie miało miejsca.
Decyzji nieostatecznej może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności, gdy okres do upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego jest krótszy niż kolejne trzy miesiące, a organ podatkowy uprawdopodobni niewykonanie decyzji, które skutkuje prawdopodobieństwem jej niewykonania przez podatnika.
Wznowienie postępowania podatkowego na skutek przesłanki z art. 240 § 1 O.p. pozwala uchylić ostateczną decyzję nawet przy upływie terminu przedawnienia, jeżeli decyzja była bezprzedmiotowa już w momencie jej wydania. Upływ terminu z art. 68 O.p. nie jest przeszkodą w takich okolicznościach.
Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając brak zasady wpływu orzeczenia TSUE na decyzję ostateczną z 13 października 2011 r., oraz poprawności proceduralnej składu sądu pierwszej instancji. Wyrok TSUE nie determinował odmiennego rozstrzygnięcia.
Dotacje celowe na pokrycie kosztów transportu publicznego, nie związane bezpośrednio z ceną biletu, nie wchodzą do podstawy opodatkowania VAT, zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o VAT.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że skarga kasacyjna jest niezasadna, a wyrok TSUE C-189/18 nie wpływa na ostateczną decyzję podatkową w polskim postępowaniu administracyjnym nadzwyczajnym dotyczącym wznowienia zakończonej sprawy.
Skarga kasacyjna wobec wyroku oddalającego decyzji Dyrektora IAS w przedmiocie podatku VAT na sierpień 2006 r. zostaje oddalona, jako że zarzuty proceduralne były niezasadne, a wyrok TSUE nie wpłynął na decyzję z uwagi na różnice w regulacjach prawnych.
Spółka komandytowo-akcyjna nie ma obowiązku pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego od zaliczek na poczet zysku komplementariuszy wypłacanych w trakcie roku obrotowego. Obowiązek ten powstaje dopiero po zakończeniu roku, gdy znana jest pełna kwota podatku CIT, umożliwiająca jego pomniejszenie zgodnie z art. 30a u.p.d.o.f.
Dofinansowanie z NCBiR nie stanowi wynagrodzenia za prace badawczo-rozwojowe i nie wchodzi w podstawę opodatkowania VAT, gdyż brak jest bezpośredniego związku z ceną świadczeń; przeniesienie praw ma charakter nieodpłatny.
W postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 116 Ordynacji podatkowej organ podatkowy obowiązany jest wykazać istnienie przesłanek pozytywnych odpowiedzialności, natomiast ciężar udowodnienia przesłanek egzoneracyjnych spoczywa na członku zarządu.
Z uwagi na związanie zakresem skargi kasacyjnej oraz wcześniejsze rozstrzygnięcie zarzutu w innym postępowaniu, postępowanie egzekucyjne względem Skarżącej było prawidłowe, a brak było podstaw do uchylenia wyroku. NSA oddalił skargę kasacyjną.
W ramach art. 64e § 2 pkt 1 lit. a) u.p.e.a. umorzenie kosztów egzekucyjnych jest możliwe, gdy zachodzi interes publiczny, rozumiany jako respektowanie wartości wspólnych takich jak sprawiedliwość, zaufanie do organów państwowych oraz nieprowadzenie do nieuzasadnionej represji finansowej wobec zobowiązanego.
Decyzja organu podatkowego o zabezpieczeniu zobowiązań podatkowych była wadliwa z powodu niepełnej analizy majątkowej podatnika. NSA uchylił wyrok WSA i nakazał ponowne rozpoznanie sprawy z uwzględnieniem wcześniejszych wytycznych.
Skarga kasacyjna oddalona; Nieruchomość związana z prowadzeniem działalności gospodarczej może podlegać wyższej stawce podatkowej, gdy wykazano jej faktyczne lub potencjalne wykorzystywanie. Rażące naruszenia proceduralne muszą wykazywać wpływ na rozstrzygnięcie.
NSA uznał, że odnowienie obowiązku podatkowego zgodnie z art. 6 ust. 4 u.p.s.d. nie nakłada na spadkobiercę obowiązku złożenia zeznania podatkowego, nie powodując przedłużenia terminu przedawnienia decyzji.
Usługi budowy przyłączy wodociągowych, realizowane przez Gminę, podlegają opodatkowaniu podstawową stawką VAT 23%, jako że klasyfikowane są jako specjalistyczne roboty budowlane (PKWiU 43.22.11.0), niezwiązane bezpośrednio z dostarczaniem wody.
W przypadku przedłużenia terminu zwrotu VAT organ podatkowy jest zobowiązany do przedstawienia konkretnych i uzasadnionych wątpliwości istniejących w momencie decyzji. Niedopełnienie tego obowiązku skutkuje uchyleniem decyzji o przedłużeniu terminu.
Członek zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością odpowiada za jej niewypłacalność, jeśli nie zgłosił w ustawowym terminie wniosku o ogłoszenie upadłości, chyba że wykaże brak winy w niezgłoszeniu. Zlecenie obsługi księgowej podmiotowi zewnętrznemu nie zwalnia z tej odpowiedzialności.
W celu zwolnienia członka zarządu od odpowiedzialności na podstawie art. 116 § 1 pkt 2 O.p., wskazanie majątku spółki musi dotyczyć konkretnych, istniejących składników, które mogą być realnie przedmiotem egzekucji i pozwalają na zaspokojenie zobowiązań podatkowych w znacznej części.