Stwierdzenie faktu władania publicznego nad gruntem i jego zajęcia jako drogi publicznej wymaga pełnego udowodnienia zgodnie z art. 73 ustawy. Organy muszą precyzyjnie ustalić stan faktyczny w dniu 31 grudnia 1998 r., eliminując wątpliwości na korzyść obywatela.

Sąd kasacyjny stoi na stanowisku, że odpowiedzialność przedsiębiorcy za nieosiągnięcie poziomu recyklingu jest niezależna od elementu winy, a regulacje krajowe nie naruszają zasady "zanieczyszczający płaci" określonej w przepisach unijnych.

Niedopuszczalne jest wykorzystywanie operatu szacunkowego po upływie 12 miesięcy bez umieszczonej w nim klauzuli aktualności. Odległość czasowa sporządzenia operatu uniemożliwia jego zastosowanie, gdy potwierdzenie aktualizacji jest oddzielnym dokumentem.

Uchwała Rady Miejskiej odwołująca wiceprzewodniczącego podjęta w trybie zdalnym na podstawie art. 15zzx ustawy antycovidowej, choć naruszyła lokalny statut, była zgodna z prawem, ponieważ ustawa o zapobieganiu COVID-19 stanowi prawo szczególne wobec przepisów lokalnych.

Pismo organu administracji nieopatrzone wymaganymi formalnościami decyzji administracyjnej nie stanowi aktu podlegającego zaskarżeniu, co zgodnie z art. 134 k.p.a. skutkuje stwierdzeniem niedopuszczalności odwołania od niego.

Nieruchomość lub jej część "dowłaszczona" na podstawie art. 5 ust. 3 ustawy z 1958 r. nie podlega zwrotowi, gdyż cel wywłaszczenia został osiągnięty, a jej zwolnienie następuje wyłącznie przy zbędności wywłaszczonej nieruchomości zasadniczej.

Decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego spełnia wymogi ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a sąd nie stwierdził naruszeń przepisów uzasadniających jej uchylenie.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, potwierdzając uchylenie decyzji odmownej w sprawie prawa do rekompensaty, uznając tym samym za niewystarczające działania organu w zakresie oceny dowodów obywatelstwa i zamieszkiwania właścicielki przed 1939 r.

Operat szacunkowy, na którym oparto decyzję o przyznaniu odszkodowania, został sporządzony prawidłowo, uwzględniając właściwą metodologię wyceny przy braku wystarczających danych dla nieruchomości drogowych, co czyni zarzuty kasacyjne niezasadnymi.

Wniesienie skargi na bezczynność organu administracyjnego jest dopuszczalne niezależnie od pozostawienia ponaglenia bez rozpoznania, pod warunkiem jego wcześniejszego wniesienia, przy czym art. 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy nie może być stosowany od 1 lipca 2024 r. w odniesieniu do rozpoznawania takich spraw.

Skarga kasacyjna na wyrok sądu I instancji w przedmiocie świadczeń opiekuńczych musi wskazywać konkretne naruszenia prawa materialnego i podstaw do zmiany decyzji. Wyrok NSA oddalający skargę podkreśla, że błędy proceduralne czy faktograficzne nie podlegają rekwalifikacji jako błędy w wykładni prawa.

Interes prawny właściciela sąsiedniej nieruchomości uzasadnia jego uczestnictwo jako strony w postępowaniu administracyjnym dotyczącym ustalenia warunków zabudowy, jeżeli inwestycja może naruszać jego prawo własności poprzez ponadprzeciętne uciążliwości. Decyzja nakazowa aktywuje ochronę prawną, wymuszającą rozważenie kolizji funkcjonalnej planowanej inwestycji.

Odmowa uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji na gruntach rolnych jest przedwczesna i nieuzasadniona, jeżeli nie dokonano szczegółowych ustaleń dotyczących przeznaczenia gruntów i nie wyważono interesu publicznego względem interesu inwestora.

Decyzja odmowy uzgodnienia warunków zabudowy inwestycji na gruntach rolnych potwierdzona zgodnością z zasadami ochrony środowiska i przepisami o zagospodarowaniu przestrzennym, uznając nadrzędność ochrony gruntów rolnych.

Nawet po zakończeniu nadzwyczajnych okoliczności wprowadzonych specustawą ograniczenia proceduralne, wyłączające bezczynność organu, nie mogą być utrzymywane. Zgodnie z obowiązującym stanem prawnym, organ nie może być uznany za pozostający w rażącej bezczynności, jeśli nie nastąpiło kilkunastokrotne przekroczenie terminów załatwienia sprawy.

W § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz.U. Nr 164 z 2003r., poz. 1588) chodzi o średnią arytmetyczną uzyskaną jako iloraz sumy poszczególnych wskaźników powierzchni zabudowy dla poszczególnych działek

Egzekucja administracyjna może być prowadzona zgodnie z art. 59 §1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, nawet przy istniejącym rygorze natychmiastowej wykonalności, jeśli decyzje administracyjne spełniają przesłanki formalne.

Przepis art. 10 ust. 2 ustawy przekształceniowej wyłącza stosowanie decyzji administracyjnej dla waloryzacji opłaty przekształceniowej, co uzasadnia umorzenie postępowania zgodnie z art. 105 § 1 k.p.a. Organ dokonuje waloryzacji poprzez zawiadomienie, a nie decyzję.

Waloryzacja opłaty rocznej z tytułu przekształcenia użytkowania wieczystego w prawo własności nie wymaga decyzji administracyjnej; właściciel otrzymuje jedynie pisemne zawiadomienie, które nie podlega weryfikacji w trybie administracyjnym.

Waloryzacja opłaty przekształceniowej powinna być dokonywana w trybie zawiadomienia, zgodnie z art. 10 ustawy przekształceniowej, a nie w drodze decyzji administracyjnej, nawet gdy właściciel nie zgadza się z jej wysokością.