Sąd uznał, że brak współpracy z organem społecznej pomocy oraz nieudostępnienie materiału dowodowego przez wnioskodawcę, uprawniały odmowę przyznania świadczenia, nie zachodząc przesłanki szczególnie uzasadnionego przypadku.

Spełnienie przesłanki współpracy z organami pomocy społecznej, w tym umożliwienie przeprowadzenia wywiadu środowiskowego, jest warunkiem koniecznym do ubiegania się o świadczenia wsparcia. Brak współpracy uzasadnia odmowę przyznania zasiłku mimo trudnej sytuacji zdrowotnej i finansowej.

Skarga kasacyjna cudzoziemca na odmowę udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy z uwagi na połączenie rodzinne oddalona. Odmowa prawidłowa, gdyż wniosek złożono podczas nielegalnego pobytu, co jest wystarczającą przesłanką do jej wydania, zgodnie z art. 100 ust. 1 pkt 9 ustawy o cudzoziemcach.

W postępowaniu administracyjnym dotyczącym inwestycji drogowej uzasadnione jest wydanie decyzji kasatoryjnej w sytuacji, gdy zmiana stanu faktycznego wpływa na ochronę uzasadnionych interesów osób trzecich, wymagając ponownego rozpoznania sprawy przez organ I instancji.

W sytuacji złożenia jednego wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego na wielu podstawach prawnych, winno się prowadzić jedno postępowanie wznowieniowe, nie zaś odrębne postępowania dla każdej z podstaw, a decyzje organu I instancji sprzeczne z tą regułą podlegają uchyleniu.

Osoby trzecie nie mogą być uznane za strony postępowania o wydanie decyzji budowlanej, jeśli nie wykażą, że inwestycja oddziałuje na ich nieruchomość w sposób ograniczający możliwość jej zabudowy zgodnie z przepisami prawa materialnego.

Zasada ex tunc art. 2 ust. 2 nowelizacji k.p.a. stanowi, że postępowania nadzorcze dotyczące decyzji starszych niż 30 lat podlegają umorzeniu, co uzasadnia uchylanie nieostatecznych decyzji organów nadzoru, nawet przy niewłaściwym powołaniu podstawy prawnej.

Cudzoziemiec ubiegający się o zezwolenie na pobyt rezydenta UE musi wykazać legalny, nieprzerwany pobyt w RP przez 5 lat, a okresy studenckie liczy się jedynie w połowie. Skarga oddalona.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, iż przyznanie kolejnego świadczenia pielęgnacyjnego opiekunowi, który już posiada ustalone prawo w tym zakresie, jest prawnie niedopuszczalne, nawet jeśli wnioskuje o świadczenie na kolejną osobę niepełnosprawną. Prawa do świadczenia nie można potwierdzić w oderwaniu od faktycznej wypłaty, zgodnie z zasadami określonymi w dawnej ustawie o świadczeniach rodzinnych

Budynek inwentarski, taki jak kurnik o powierzchni do 35 m², może być uznany za "budynek gospodarczy" zgodnie z art. 29 ust. 2 pkt 1 lit. a) Prawa budowlanego, mimo odmiennych definicji w rozporządzeniu, jeśli spełnia warunki określone w ustawie.

Terminowe wniesienie odwołania od decyzji nakazującej rozbiórkę całkowicie spoczywa na stronie i jej pełnomocniku. Warunkiem uznania doręczenia za skuteczne jest jego dokonanie na adres pełnomocnika, o czym organ musi zostać zawiadomiony. Uchybienie terminowi przez stronę, bez prawomocnego przywrócenia, skutkuje obowiązkiem stwierdzenia niedopuszczalności odwołania przez sąd.

Uniemożliwienie przeprowadzenia wywiadu środowiskowego przez wnioskodawcę w postępowaniu o zasiłek celowy, jako brak współdziałania z organem pomocy społecznej, uzasadnia odmowę przyznania tego świadczenia, zgodnie z art. 11 ust. 2 oraz art. 107 ust. 4a ustawy o pomocy społecznej.

Niewyrażenie zgody na przeprowadzenie obligatoryjnego wywiadu środowiskowego stanowi brak współpracy z organem co uzasadnia odmowę przyznania zasiłku celowego. Zaskarżony wyrok WSA i decyzja organu administracyjnego są zgodne z prawem.

Przedłożenie przez inwestora nowego operatu geodezyjnego w postępowaniu odwoławczym, który nie był znany organowi I instancji, stanowi naruszenie zasady dwuinstancyjności, a organ powinien uchylić decyzję pierwszoinstancyjną w trybie art. 138 § 2 k.p.a. oraz skierować sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Naczelny Sąd Administracyjny, uznając prawidłowość wyceny wartości nieruchomości oraz ustalenie opłaty adiacenckiej zgodnie z art. 98a ustawy o gospodarce nieruchomościami, oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając legalność decyzji organów administracyjnych i wyroku WSA.

Skarga kasacyjna dotycząca naruszenia przy uchwalaniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jako nieuzasadniona, została oddalona; prawidłowo uznano, że uchwała planowana była zgodnie z obowiązującym prawem, a późniejsze regulacje studium nie wpływały na legalność wcześniejszego aktu.

Pełnomocnik procesowy ponosi odpowiedzialność za działania wobec mocodawcy w granicach przyznanego umocowania. Zaniedbania pełnomocnika obciążają mocodawcę, co uzasadnia odmowę przywrócenia terminu z powodu braku uprawdopodobnienia braku winy strony.

Pojęcie "terenu" w art. 61 ust. 1 pkt 4 u.p.z.p. obejmuje całą działkę ewidencyjną. Wydanie decyzji o warunkach zabudowy wymaga zgody na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych, wyrażoną w planie miejscowym.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że skarżący nie wykazał związku z polskością, co uzasadniało odmowę udzielenia zezwolenia na pobyt stały. Decydujące znaczenie miała interpretacja pojęcia związku z polskością oraz ocena spełnienia tej przesłanki.

W sytuacji kolejnego wniosku o ochronę międzynarodową, brak przedstawienia przez cudzoziemca nowych okoliczności znacząco zwiększających szanse uzyskania ochrony, uzasadnia uznanie takiego wniosku za niedopuszczalny.