Brak interesu prawnego Miasta Stołecznego Warszawy w zaskarżeniu decyzji o przydziale lokalu jako kwatery tymczasowej funkcjonariuszowi policji uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej; sprawy cywilnoprawne dotyczące własności powinny być rozstrzygane przed sądami powszechnymi.

Przewlekłość prowadzenia postępowania przez Rektora Uniwersytetu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, co wyklucza możliwość wymierzenia grzywny. Brak rażącego naruszenia wynikał z niedostatecznej oczywistości bezczynności oraz z uwzględnionych uwarunkowań organizacyjnych Uniwersytetu.

W postępowaniu o przydział kwatery tymczasowej dla funkcjonariusza Policji, Miasto Stołeczne Warszawa nie posiada interesu prawnego umożliwiającego uznanie go za stronę postępowania w zakresie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji. Wyrok NSA utrzymuje w mocy stanowisko, że gospodarowanie lokalami na cele policyjne nie nadaje tytułu prawnego do ingerencji w postępowanie właścicielowi lokalu.

Odmowa wszczęcia postępowania administracyjnego o stwierdzenie nieważności decyzji o przydziale kwatery tymczasowej, w przypadku braku oczywistego interesu prawnego wnioskodawcy, jest zasadna na podstawie art. 61a § 1 k.p.a.

Przepis art. 115a ustawy o Policji w nowym brzmieniu, stosowany do ekwiwalentów za niewykorzystany urlop, nie obejmuje wysokości przelicznika, a jedynie zasady jego ustalania. Interpretacja przepisów nie utrudnia stosowania zasad wyznaczonych przez orzecznictwo.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając bezczynność Rektora Uczelni za rażące naruszenie prawa, mimo wydania dokumentu w trakcie postępowania, podkreślając obowiązek terminowego działania administracji uczelni.

Odmowa przeprowadzenia obligatoryjnego wywiadu środowiskowego uniemożliwia przyznanie zasiłku stałego. Brak współpracy wnioskodawcy z pracownikami socjalnymi uzasadnia odmowę świadczenia, nawet w kontekście specyficznych okoliczności związanych z pandemią COVID-19.

Stan techniczny pozostałości po budynku inwentarsko-składowym uzasadnia nakaz jego rozbiórki zgodnie z art. 67 p.b. WSA w Rzeszowie słusznie oddalił skargę Z.Z., opierając się na dowodach i ustaleniach organów nadzoru budowlanego, które były wystarczające do oceny sytuacji.

Organ administracji zobowiązany jest do precyzyjnego ustalenia charakteru nieruchomości przed ich aprobującym przejęciem wedle dekretu o reformie rolnej. Dekret dotyczy wyłącznie tych, które mają rolniczy charakter lub są funkcjonalnie związane z działalnością rolniczą.

Zespół pałacowo-parkowy w N. nie podlega przejęciu na cele reformy rolnej, gdy organy administracyjne nie wykazały jego funkcjonalnego związku z działalnością rolniczą, jak tego wymaga art. 2 ust. 1 lit. e dekretu PKWN.

Nałożenie obowiązku sporządzenia oceny technicznej robót budowlanych na skarżącą spółkę było zasadne, uwzględniając zakwalifikowanie prac jako przebudowy. Kontrole organów wykazały konieczność dokonania oceny technicznej z uwagi na ingerencję w elementy konstrukcyjne budynku.

Żądanie cudzoziemca co do częściowego umorzenia postępowania dotyczącego udzielenia zezwolenia na pobyt stały, obejmującego czas od 6 września 2022 r., nie wywołuje skutków prawnych, gdyż nie zmienia charakteru niezmiennego daty złożenia wniosku.

NSA potwierdza zasadność nałożenia obowiązku usunięcia nieprawidłowości technicznych w części wspólnej budynku na Wspólnotę Mieszkaniową. Organy prawidłowo oceniły dowody i uzasadniły, że remont z 2017 roku zlecony przez Wspólnotę przyczynił się do obecnych nieprawidłowości na balkonie.

Postępowanie administracyjne w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, wszczęte po upływie 30 lat od jej doręczenia lub ogłoszenia, podlega umorzeniu zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej KPA z 2021 r., a tym samym decyzja o uchyleniu decyzji nadzorczej jest prawidłowa.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż prawidłowa kwalifikacja budynku jako magazynowego oraz brak wymaganej dokumentacji legalizacyjnej uzasadniają decyzję o nakazie rozbiórki, mimo przedstawienia przez skarżącego nieadekwatnych dokumentów projektowych dla budynku mieszkalno-usługowego.

W postępowaniu egzekucyjnym obowiązek finansowy wynikający z wykonania zastępczego jest zasadny, gdy egzekwowany obowiązek nie został wykonany przez zobowiązanego, a organ egzekucyjny prawidłowo wykazał istnienie przesłanek do zastosowania wykonania zastępczego.

W sytuacji złożenia jednego wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego na wielu podstawach prawnych, winno się prowadzić jedno postępowanie wznowieniowe, nie zaś odrębne postępowania dla każdej z podstaw, a decyzje organu I instancji sprzeczne z tą regułą podlegają uchyleniu.