Brak nadzwyczajnych okoliczności uzasadniających przyznanie zasiłku celowego mimo przekroczenia kryterium dochodowego nie stanowi szczególnie uzasadnionego przypadku wymagającego pomocy finansowej. Skarga kasacyjna oddalona.

Specjalny zasiłek celowy przyznawany jest w ramach uznania administracyjnego, a jego przyznanie wymaga spełnienia przesłanki "szczególnie uzasadnionego przypadku", który nie zachodzi w sytuacji skarżącego; kasacja nie została uwzględniona.

W odniesieniu do przedstawionej skargi, NSA stwierdził, że nawet jeśli brakowało niektórych dokumentów, uchybienia proceduralne nie miały istotnego wpływu na wynik sprawy, co prowadzi do utrzymania w mocy decyzji oddalającej przyznanie zasiłku celowego.

Decyzja organów administracji publicznej o odmowie przyznania specjalnego zasiłku celowego M.P. na dofinansowanie zakupu leków była prawidłowa. Posiadanie przez skarżącą gospodarstwa rolnego uprawnia do przyjęcia dochodu, co wykluczało przyznanie jej dodatkowego świadczenia. Skarga kasacyjna została oddalona jako niezasadna.

Zaskarżone decyzje w zakresie odmowy przyznania zasiłku okresowego były prawidłowe, albowiem skarżąca, jako posiadaczka samoistna gruntów rolnych, uzyskuje dochód przewyższający kryterium dochodowe osoby samotnie gospodarującej według art. 38 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej.

Przyznanie zasiłku celowego w ramach pomocy społecznej wymaga zaistnienia szczególnie uzasadnionego przypadku, co nie obejmuje zwykłych trudności finansowych wynikających z niespłacenia zaległości czynszowych, nawet przy uwzględnieniu ciężkiej sytuacji życiowej skarżącego.

Skarga kasacyjna w sprawie odmowy przyznania zasiłku celowego specjalnego na zakup rajstop, przyjęta jako niezasadna; oddalenie uzasadnione prawidłowym wyliczeniem dochodu z gospodarstwa rolnego i brakiem szczególnie uzasadnionego przypadku wymagającego wsparcia, mimo przekroczenia kryterium dochodowego.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną dotyczącą odmowy przyznania zasiłku celowego specjalnego, potwierdzając, że przyznanie tego świadczenia jest uznaniowe i uzależnione od wykazania szczególnych okoliczności przekraczających kryterium dochodowe.

Przekroczenie kryterium dochodowego przez skarżącego wyklucza przyznanie zasiłku celowego, a brak szczególnych okoliczności uniemożliwia uzyskanie specjalnego świadczenia. Zarzuty kasacyjne uznano za niezasadne.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż w przypadku wywłaszczonych nieruchomości, przejętych częściowo na cele budowy osiedla, zmodyfikowane wykorzystanie na sieci techniczne oraz wjazdy i miejsca postojowe, o ile pozostaje zgodne z ogólnym celem budowy osiedla, nie stanowi podstawy do uznania nieruchomości za zbędną dla pierwotnego celu wywłaszczenia.

Wobec braku przesłanek nadzwyczajnych, których wystąpienie uzasadniałoby przyznanie zasiłku celowego, sąd orzekł o oddaleniu skargi kasacyjnej, podkreślając brak uchybień w zastosowanej interpretacji przepisów przez niższe organy oraz potwierdzenie kontroli przeprowadzonej przez sąd I instancji.

Renta Skarżącego nie mogła być pomniejszona o komornicze zajęcia z tytułu zaległych alimentów na rzecz funduszu alimentacyjnego, co skutkowało prawidłową odmową przyznania zasiłku stałego przez organy administracyjne.

Specjalny zasiłek celowy na pokrycie kosztów leczenia ortodontycznego nie może być przyznany, gdy beneficjent przekracza kryterium dochodowe przez uwzględnienie fikcji prawnej dochodu z gospodarstwa rolnego, a organ nie dopatrzył się szczególnych okoliczności uzasadniających jego przyznanie.

Do dochodu ustalanego na potrzeby przyznania zasiłku stałego nie wlicza się kwot zajęć komorniczych dotyczących zaległych alimentów na fundusz; odliczane są jedynie bieżące alimenty zgodnie z art. 8 ust. 3 pkt 3 ustawy o pomocy społecznej.

Zasiłek stały nie przysługuje dłużnikom alimentacyjnym, których dochód netto, pomniejszony wyłącznie o alimenty bieżące, przekracza kryterium dochodowe. Alimenty zaległe, egzekwowane na rzecz funduszu alimentacyjnego, nie pomniejszają dochodu w rozumieniu art. 8 ust. 3 pkt 3 u.p.s.

W przypadku sporu dotyczącego uwłaszczenia państwowej osoby prawnej z dnia 5 grudnia 1990, wpis zarządu w księdze wieczystej nie potwierdza powstania prawa użytkowania wieczystego i może być badany przez organ administracji co do zgodności z rzeczywistym stanem prawnym.

Na mocy art. 6 ustawy z dnia 24 lutego 1989 r., nie można przyznać prawa własności działki, jeśli w dniu orzekania nie istnieje na niej co najmniej jeden budynek o cechach określonych w Prawie budowlanym.