Członek zarządu spółki ponosi solidarną odpowiedzialność za jej zaległości podatkowe, jeśli nie zgłosił wniosku o ogłoszenie upadłości w odpowiednim czasie i nie wykazał braku własnej winy, w sytuacji gdy egzekucja z majątku spółki okazała się bezskuteczna.

Dla celów podatku akcyzowego zasadnicze przeznaczenie pojazdu decyduje o jego klasyfikacji. Zasługuje na uwzględnienie, jeśli przewóz towarów jest główną funkcją pojazdu, ten kwalifikuje się do CN 8704.

Wyrok TSUE z dnia 16 października 2019 r. nie stanowi przesłanki wznowienia postępowania na podstawie art. 240 § 1 pkt 11 Ordynacji podatkowej, ponieważ jego wykładnia jest już ugruntowana i nie zmienia zasadniczo interpretacji norm unijnych wobec prawa krajowego, naruszając stabilność decyzji ostatecznej.

Przywrócenie terminu w postępowaniu administracyjnym wymaga spełnienia wszystkich przesłanek z art. 58 § 1 i 2 k.p.a., a niedochowanie siedmiodniowego terminu wyklucza jego przywrócenie, niezależnie od usprawiedliwienia uchybienia przez stronę.

W sytuacji, gdy członek zarządu spółki nie zgłosi we właściwym czasie wniosku o ogłoszenie upadłości, ponosi on solidarną odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki zgodnie z art. 116 Ordynacji podatkowej, o ile nie wskaże mienia spółki na pokrycie tych zaległości ani nie wykaże braku winy.

Po upływie terminu przedawnienia nie jest dopuszczalna korekta przez organ podatkowy ani przez podatnika nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. Organy podatkowe tracą prawo do zmiany lub ustalania wysokości takich nadwyżek po przedawnieniu.

Zaświadczenie o niezaleganiu w podatkach nie może rozstrzygać kwestii przedawnienia zobowiązań zabezpieczonych hipoteką, ponieważ jest czynnością materialno-techniczną, ograniczoną do potwierdzania danych znajdujących się w rejestrach organów podatkowych.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż grunt zajęty pod niewykorzystaną infrastrukturę kolejową stanowi odrębny przedmiot opodatkowania w podatku od nieruchomości, nawet jeśli przewozy na tej infrastrukturze są zawieszone. Nieprzydatność infrastruktury kolejowej do ruchu nie stanowi podstawy do zastosowania zwolnienia podatkowego, gdyż nieznalezienie dla niej zastosowania gospodarczo nie uniemożliwia

NSA uznaje, że organ podatkowy poczynił dostateczne ustalenia faktyczne, wykazując istnienie korzyści podatkowej jako celu transakcji. Jednakże sąd pierwszej instancji powinien merytorycznie kontrolować poprawność zastosowania przepisów postępowania oraz prawa materialnego.

Wierzytelności podatkowe powstałe po dniu otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego nie są objęte układem restrukturyzacyjnym, co uprawnia do ich administracyjnej egzekucji zgodnie z zasadami ogólnymi.

Obiekty budowlane znajdujące się wewnątrz budynku, które pełnią funkcję odrębną od samego budynku, mogą stanowić samodzielne przedmioty opodatkowania podatkiem od nieruchomości jako budowle, co potwierdza niezależność ich od lokalizacji w budynku.

Zwolnieniu z podatku od nieruchomości podlegają grunty oraz obiekty funkcjonalnie powiązane z infrastrukturą kolejową, udostępnione przewoźnikom kolejowym, nie muszące znajdować się w ich wyłącznym posiadaniu, lecz umożliwiające faktyczne korzystanie, zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a u.p.o.l.

Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, iż darowizna gospodarstwa rolnego z majątku wspólnego małżonków do majątku osobistego jednego z nich nie oznacza ponownego nabycia gospodarstwa. Warunek zwolnienia podatkowego zostaje spełniony, jeżeli gospodarstwo jest faktycznie prowadzone przez nabywców przez 5 lat, a wykładnia celowościowa przepisu powinna być stosowana w świetle zasady in dubio pro tributario

Odpowiedzialność podatkowa spadkobierców nabywających spadek z dobrodziejstwem inwentarza ogranicza się do wysokości stanu czynnego spadku. Organy podatkowe nie muszą uwzględniać innych długów. Signum temporis pozostaje bieżące monitorowanie przedawnienia zobowiązań.

Wniosek o wydanie wiążącej informacji stawkowej dotyczącej mycia wiat przystankowych i wygrodzeń przeciwdziała usłudze o jednolitym charakterze i nie uzasadnia stosowania różnych stawek VAT, co potwierdza uchylenie decyzji organu podatkowego przez sąd.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zbycie akcji i cesja wierzytelności nie kreują dwukrotnie opodatkowanego przychodu; przychód powstaje wyłącznie z tytułu cesji, gdyż zbycie nie skutkuje przysporzeniem Skarżącej.

Sprzedaż działek budowlanych przez podatniczkę, nawet jeśli dokonana w dłuższym okresie czasu, nie stanowi pozarolniczej działalności gospodarczej, o ile nie wykazuje znamion działalności zorganizowanej i ciągłej oraz profesjonalizmu, dopuszczając ją do rozliczenia jako sprzedaż majątku prywatnego.

Odpłatne zbycie akcji, kiedy cena nie jest należna sprzedawcy w związku z wcześniejszą cesją wierzytelności, nie stanowi dla sprzedawcy źródła przychodu podatkowego; przychód powstaje jedynie z tytułu cesji wierzytelności.