Skarga kasacyjna złożona przez X. sp. z o.o. została oddalona przez Naczelny Sąd Administracyjny jako nieuzasadniona, a postępowanie egzekucyjne dotyczące wysokości zajętej wierzytelności uznane za zgodne z prawem.

Okolicznością zwalniającą członka zarządu z odpowiedzialności za zaległości spółki nie jest jedynie wskazanie jakiegokolwiek mienia, ale takiego, które faktycznie umożliwia zaspokojenie istniejących zaległości podatkowych w znacznej części i istnieje w czasie prowadzenia postępowania o przeniesienie odpowiedzialności.

Przyznanie ulgi płatniczej poprzez odroczenie zapłaty podatku w związku z ważnym interesem podatnika i publicznym jest uzasadnione, gdyż ulgi te pełnią rolę pomocy podatkowej, zapobiegając szkodom społeczno-gospodarczym. Organy muszą przestrzegać granic uznania administracyjnego.

Skarga kasacyjna M. B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej dotyczące egzekucji świadczeń pieniężnych została oddalona przez NSA z powodu braku zasadności zarzutów proceduralnych i materialnoprawnych. Zabezpieczenie należności jest dopuszczalne nawet przy nieostatecznej decyzji, jeśli istnieje obawa uniemożliwienia przyszłej egzekucji.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że w sprawie dotyczącej stwierdzenia nieważności decyzji podatkowej ocena musi być dokonana wyłącznie w granicach rażącego naruszenia prawa materialnego, a nie proceduralnych uchybień doręczeniowych, oddalając tym samym skargę kasacyjną.

Ponowne powstanie obowiązku podatkowego na podstawie art. 6 ust. 4 u.p.s.d., stwierdzone notarialnym aktem poświadczenia dziedziczenia, nie powoduje konieczności składania zeznania podatkowego. Termin przedawnienia w związku z tym wynosi 3 lata.

Dla powstania odpowiedzialności członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na podstawie art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej wystarczające jest ustalenie, że pełnił on funkcję w dacie powstania zobowiązania podatkowego lub zaległości podatkowej.

Skarga kasacyjna, jako formalny środek zaskarżenia, musi być precyzyjnie uzasadniona; brak takiego uzasadnienia prowadzi do jej oddalenia. Naczelny Sąd Administracyjny nie może przekroczyć granic skargi, a skuteczne zarzuty muszą odnosić się do błędnej interpretacji lub zastosowania przepisów prawa materialnego i postępowania.

Skarga kasacyjna podlega oddaleniu, gdyż nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Decyzja o naliczeniu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi była zgodna z prawem, a zarzuty naruszenia konstytucyjnej zasady równego traktowania oraz przepisów proceduralnych nie znalazły potwierdzenia w materiale dowodowym.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że operat szacunkowy sporządzony przez rzeczoznawcę jest zgodny z art. 156 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, a zarzuty kasacyjne dotyczące niewłaściwej wyceny i naruszenia procedur postępowania administracyjnego są bezzasadne.

Świadczenie rezerwowego zasilania gazem ziemnym stanowi kompleksową usługę na gruncie VAT. Elementem dominującym jest zapewnienie ciągłości zasilania, a dostawa gazu, jako świadczenie pomocnicze, nie posiada samoistnego charakteru. Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wykonania tej usługi.

Naczelny Sąd Administracyjny, stwierdzając uchybienia proceduralne związane z doręczeniem decyzji oraz tytułów wykonawczych, uznał konieczność ich uchylenia oraz dokonania ponownej oceny prawidłowości działań egzekucyjnych wobec skarżącego.

Dla celów podatku akcyzowego zasadnicze przeznaczenie pojazdu decyduje o jego klasyfikacji. Zasługuje na uwzględnienie, jeśli przewóz towarów jest główną funkcją pojazdu, ten kwalifikuje się do CN 8704.

Wyrok TSUE z dnia 16 października 2019 r. nie stanowi przesłanki wznowienia postępowania na podstawie art. 240 § 1 pkt 11 Ordynacji podatkowej, ponieważ jego wykładnia jest już ugruntowana i nie zmienia zasadniczo interpretacji norm unijnych wobec prawa krajowego, naruszając stabilność decyzji ostatecznej.

Faktury wystawione za usługi doradcze, nie poparte wystarczającymi dowodami rzeczywistego wykonania, nie uprawniają do odliczenia VAT, zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a) ustawy o VAT.