Zły stan techniczny obiektu zabytkowego nie przesądza o braku możliwości objęcia go ochroną konserwatorską, o ile w dalszym ciągu spełnia definicję zabytku, wykazując wartości historyczne, artystyczne lub naukowe, co leży w interesie społecznym.

Nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym mogą podlegać ograniczeniom sposobu korzystania zgodnie z art. 124a u.g.n., bez konieczności identyfikacji następców prawnych, jeśli postępowanie spadkowe nie zostało zakończone.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że Wojewódzki Sąd Administracyjny słusznie uznał zaistnienie bezczynności Wojewody Śląskiego, odrzucając możliwość dalszego stosowania art. 100d ustawy o pomocy po 30 czerwca 2024 r., wskazując na jego naruszenie konstytucyjnej zasady proporcjonalności.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał za prawidłowe stanowisko WSA w Gliwicach, stwierdzając, iż odpowiednie przesłanki prawne nie uzasadniały dalszego stosowania art. 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy, a zatem zobowiązanie Wojewody do zakończenia postępowania w określonym terminie było zasadne.

NSA orzekł, że przedłużenie przepisów art. 100d ustawy o pomocy, po 30 czerwca 2024 r., było niezgodne z konstytucyjną zasadą prawa do sprawiedliwego sądu, podtrzymując rozstrzygnięcie WSA nakazujące Wojewodzie rozpatrzenie wniosku o pobyt czasowy bez opóźnień.

W sprawie oceny bezczynności organu administracyjnego w kontekście udzielenia zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE, art. 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy po 30 czerwca 2024 r. nie może stanowić podstawy do uchylenia zarzutu bezczynności, a organ ma obowiązek prowadzić sprawę w terminach określonych ustawą o cudzoziemcach.

Nie stanowi rażącego naruszenia prawa przedłużenie procedowania sprawy ze względu na wstrzymanie biegu terminów w zgodności z ustawą, jeżeli decyzja o ich przedłużeniu była podejmowana w przekonaniu o zmianach legislacyjnych będących w mocy.

Opinię organów państwowych należy ocenić pod kątem wartości dowodowej przed podjęciem decyzji o odmowie wydania promesy zezwolenia na nabycie nieruchomości przez cudzoziemców. Ogólnikowe stwierdzenia w opiniach nie są wystarczające do odmowy.

Organ realizując zadania z zakresu administracji publicznej w przedmiocie odwołania dyrektora instytucji kultury musi jednoznacznie wskazać i udowodnić konkretne przesłanki naruszenia prawa lub umowy. Jakakolwiek arbitralność czy brak rzetelnej dokumentacji tożsame są z naruszeniem norm prawa administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje ustanie obowiązywania art. 100d ustawy o pomocy po 30 czerwca 2024 r. za zasadne, podtrzymując stwierdzenie bezczynności organu oraz zobowiązanie do rozpoznania wniosku o pobyt czasowy bez dalszych przesunięć terminów.

Przepisy o przedłużeniu zawieszenia terminów administracyjnych na podstawie ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy są niezgodne z konstytucyjnym prawem do sądu (art. 45 Konstytucji RP), jeżeli zastosowane po zakończeniu rzeczywistej potrzeby, jaką była sytuacja masowego napływu cudzoziemców.

W sprawach imigracyjnych, gdy zainteresowany złożył wniosek po 30 czerwca 2024 r., nie stosuje się art. 100d ustawy o pomocy Ukraińcom, a bezczynność organu należy oceniać zgodnie z art. 112a ustawy o cudzoziemcach. Bezczynność, nawet bez rażącego naruszenia prawa, obliguje organ do załatwienia sprawy w wyznaczonym terminie.