Bezczynność organu administracji publicznej, polegająca na nieuzasadnionym odwlekaniu wydania decyzji, przy istnieniu pozytywnych uzgodnień i braku przeszkód prawnych, stanowi rażące naruszenie prawa uzasadniające wymierzenie organowi grzywny.
Dla nabycia z mocy prawa własności nieruchomości zajętej pod drogę publiczną, konieczne jest formalne zaliczenie drogi do odpowiedniej kategorii dróg publicznych przed 1 stycznia 1999 roku, co wyklucza sam status ogólnodostępnej drogi bez takiej klasyfikacji.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Rady Gminy Jasieniec, uznając, że uchwała, jako naruszająca kompetencje regulowane art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. a ustawy o samorządzie gminnym, jest nieważna.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż w postępowaniu na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g., sąd powinien orzekać wyłącznie w granicach interesu prawnego skarżącego. Stwierdzenie nieważności planu miejscowego winno obejmować tylko te jego ustalenia, które naruszają interes prawny skarżącego.
Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając prawidłowość decyzji organów administracyjnych i Sądu Wojewódzkiego co do ustalenia opłaty planistycznej, podkreślając adekwatność zastosowanych procedur w sporządzeniu i ocenie operatu szacunkowego. Skarga nie wykazała podstaw do podważenia prawidłowości rozstrzygnięcia.
Zabudowa na terenach zagrożonych powodzią, wymagająca uzgodnienia z Wodami Polskimi, jest co do zasady niedopuszczalna. Uzgodnienie pozytywne może wystąpić jedynie w wyjątkowych przypadkach, gdy negatywne skutki dla zarządzania ryzykiem powodziowym są wysoce nieprawdopodobne lub nieistotne.
Nabycie nieruchomości z mocy prawa na podstawie art. 73 ust. 1 ustawy wprowadzającej wymaga, aby droga była formalnie zaliczona do odpowiedniej kategorii dróg publicznych przed 1999 r.; brak tej przesłanki skutkuje brakiem podstaw do stwierdzenia nabycia z mocy prawa.
Obowiązek usunięcia odpadów nałożony na skarżącą przez organy administracyjne pozostaje w mocy. Organ administracyjny, działając zgodnie z wcześniejszymi orzeczeniami sądowymi, prawidłowo zastosował przepisy ustawy o odpadach.
Brak podstaw do uznania decyzji komunalizacyjnej za zgodną z prawem z racji obalenia domniemania zgodności wpisu w księdze wieczystej oraz wykazania, że działka nie stanowiła mienia państwowego w dacie decyzji, co skutkowało oddaleniem skargi kasacyjnej.
Oddalenie skargi kasacyjnej w sprawie o świadczenie pielęgnacyjne; brak orzeczenia o niepełnosprawności rodziców osoby wymagającej opieki wyklucza przyznanie świadczenia osobom dalszym, mimo faktycznej rezygnacji z pracy opiekuna z dalszej kolejności.
Oddalenie skargi kasacyjnej wskazuje na prawidłowość przyjęcia, że nieruchomość niezwięzania z uprzednim zaliczeniem drogi do odpowiednich kategorii nie spełnia przesłanek art. 73 ust. 1 ustawy z 13 października 1998 r. dla nabycia własności publicznej z mocy prawa.
Nabycie własności nieruchomości przez Gminę Miasto W. z dniem 1 stycznia 1999 r. na podstawie art. 73 ust. 1 ustawy z 13 października 1998 r. możliwe jest wyłącznie przy nienagannym spełnieniu przesłanek, w tym formalnego zaliczenia drogi do kategorii dróg publicznych przed 31 grudnia 1998 r.
Zaniechanie ustalenia warunków zabudowy w przypadku braku spełnienia zasady kontynuacji funkcji jest zgodne z art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p., gdyż na analizowanym terenie brak obiektów umożliwiających określenie wymagań nowej zabudowy.