W sprawie dotyczącej odmowy wszczęcia postępowania o wpis do rejestru zabytków dopuszczalne jest odwołanie do interesu społecznego, jednak bez dokonywania merytorycznej oceny zasadności samego wpisu na tym etapie. Organy winny uwzględniać statutowe cele organizacji i ich związek z ochroną zabytków.

W sprawach dotyczących świadczenia pielęgnacyjnego, termin trzymiesięczny na złożenie wniosku przewidziany w art. 63 ust. 3 ustawy o świadczeniu wspierającym należy liczyć od dnia stwierdzenia prawomocności orzeczenia o niepełnosprawności przez sąd powszechny.

Dopuszczalne jest stosowanie dwóch różnych stawek opłat zmiennych za pobór wód, zależnie od celu wykorzystania — woda do spożycia przez ludzi i do celów gospodarczych. Prawodawca przewidział różne stawki w zależności od szczegółowego przeznaczenia poboru wody.

W sprawie ograniczenia preferencyjnych stawek opłat za pobór wód, do celów zbiorowego zaopatrzenia ludności; realizacja zadań własnych gminy nie obejmuje hurtowej sprzedaży wody. NSA potwierdził rozdzielenie stawek w zależności od celu użytkowania.

Dla przyznania świadczenia pielęgnacyjnego kluczowe jest wykazanie związku pomiędzy rezygnacją z zatrudnienia a koniecznością sprawowania opieki. Obowiązki alimentacyjne rodzeństwa nie mogą stanowić samoistnej podstawy do odmowy przyznania świadczenia.

Oddalenie skargi kasacyjnej wobec uznania, że WSA prawidłowo stwierdził naruszenie przepisów postępowania administracyjnego przez organy niższych instancji, co skutkowało uchyleniem decyzji środowiskowej dla inwestycji biogazowni.

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie z uwagi na jej wadliwe sporządzenie i brak wykazania rzeczywistego wpływu podnoszonych naruszeń proceduralnych na merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy. Ustalenia dotyczące samowolnej nadbudowy są prawidłowe.

Informacje o nagrodach i premiach przyznanych pracownikom, którzy nie pełnią funkcji publicznych, nie stanowią informacji publicznej podlegającej udostępnieniu i podlegają ochronie życia prywatnego stosownie do art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Przedsiębiorstwo wodociągowe ma obowiązek stosować zróżnicowane stawki opłaty zmiennej za pobór wód podziemnych, wynikające z odmiennych celów poboru, zgodnie z zasadą 'zanieczyszczający płaci'. Preferencyjna stawka opłat dotyczy tylko zbiorowego zaopatrzenia ludności.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że skarga kasacyjna Z. sp. z o.o. jest niezasadna, albowiem postępowanie prowadzone przez Wojewodę Mazowieckiego nie dotyczyło ustalenia odszkodowania, a wnioskowane żądanie nie mogło stanowić podstawy zarzutu przewlekłości, co skutkowało oddaleniem skargi.

Decyzja kasatoryjna wydana w oparciu o art. 138 § 2 k.p.a., wymaga wykazania istotnych braków w ustaleniach faktycznych. Jej zastosowanie stanowi wyjątek, który nie narusza zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego.

Skarga kasacyjna Z. sp. z o.o. dotycząca zarzutów bezczynności i przewlekłości w zakresie wniosku o odszkodowanie została oddalona ze względu na brak formalnego wniosku o odszkodowanie; postępowanie dotyczyło potwierdzenia nabycia prawa własności przez gminę, a nie wypłaty odszkodowania.

Brak współdziałania wnioskodawcy z pracownikami socjalnymi, w szczególności uniemożliwianie przeprowadzenia wywiadu środowiskowego, uzasadnia odmowę przyznania zasiłku celowego, zgodnie z postanowieniami ustawy o pomocy społecznej.

Brak współdziałania świadczeniobiorcy z organem pomocy społecznej, w szczególności uniemożliwienie wywiadu środowiskowego, uzasadnia odmowę przyznania zasiłku celowego.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną Polskich Kolei Państwowych, uznając, że postępowanie sądowe nie wykazało naruszeń przepisów prawa materialnego ani procesowego przez sąd pierwszej instancji.

Nieruchomości pozostające we faktycznym posiadaniu PKP bez udokumentowanego tytułu prawnego na dzień 27 maja 1990 roku podlegają komunalizacji z mocy prawa zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym.

Doręczenie orzeczenia dyscyplinarnego skarżącej, jako kompletnego zgodnie z art. 135j ust. 2 pkt 7 ustawy o Policji, było skuteczne od dnia 28 marca 2023 r., co czyniło wniesione po terminie odwołanie uchybionym. Tym samym decyzja o odmowie przyjęcia odwołania była zasadna.

Działki, będące w fakticznym władaniu PKP w dniu 27 maja 1990 r., nie podlegają automatycznej komunalizacji, jeżeli ich faktyczne użycie służyło wykonywaniu zadań publicznych określonych w art. 11 ust. 1 pkt 1 ustawy komunalizacyjnej.