Włączenie obiektu do gminnej ewidencji zabytków bez zapewnienia udziału właścicieli w procedurze oraz konsultacji z konserwatorem zabytków narusza zasady ochrony praw własności oraz jest niezgodne z ustawą o ochronie zabytków.

Posiadanie przymiotu strony w postępowaniu administracyjnym nie jest ściśle zależne od realnego naruszenia prawa, lecz może wynikać z potrzeby ustalenia oddziaływania inwestycji, nawet potencjalnie, zgodnie z art. 28 Prawa budowlanego.

Organ administracji publicznej, wykazujący się bezczynnością w rozpoznaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej, nie może zaniechać wydania decyzji administracyjnej o odmowie jej udzielenia z powołaniem się na nadużycie prawa. Wymaga to oceny uzasadnienia faktycznego i prawnego w formie decyzji.

Nakaz usunięcia odpadów z działek M.S. jest zgodny z prawem, gdyż zgromadzone na nich odpady są odpadami zmieszanymi, niespełniającymi kryteriów odpadu przewidzianego do odzysku na potrzeby własne. Skarga kasacyjna oddalona.

Opierając się na art. 59 ust. 7 Prawa budowlanego, strona w postępowaniu w sprawie pozwolenia na użytkowanie to wyłącznie inwestor. Przymiot strony w postępowaniu o stwierdzenie nieważności takiej decyzji nie może być przyznany osobom trzecim, nawet w kontekście potencjalnych naruszeń ich interesów prawnych.

Zgodnie z prawem miejscowym, planowana budowa stacji bazowej na terenach zielonych ZP, jako terenach o funkcji rekreacyjnej i wypoczynkowej, pozostaje w sprzeczności z przeznaczeniem tych terenów, co stanowi istotną przeszkodę uniemożliwiającą realizację inwestycji.

Bezczynność organu administracyjnego w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy może być stwierdzona, jeżeli wniosek nie został załatwiony terminowo, mimo przeszkód regulowanych specjalnymi przepisami. NSA podtrzymuje wyrok WSA o rażącym naruszeniu prawa przez Wojewodę.

W drodze kasacji uchylono wyrok WSA, podtrzymując decyzję o odmowie pozwolenia na użytkowanie. Uznano, iż inwestycja w postaci hali sportowej nie spełnia norm przewidzianych przez art. 12 ustawy COVID-19, gdyż nie była prawnie dopuszczalna jako przedsięwzięcie w celu przeciwdziałania pandemii.

Inwestycja, która na mocy zmiany rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 5 maja 2022 r. nie spełnia kryteriów przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko, nie wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach; postępowanie w tej materii należy umorzyć.

Odmowa udostępnienia informacji przez Dyrektora MGOPS, jako informacji przetworzonej, była uzasadniona brakiem wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego przez skarżącą federację.

Koszty postępowania rozgraniczeniowego mogą zostać podzielone pomiędzy właścicieli sąsiadujących nieruchomości nawet, gdy inicjatorem postępowania jest tylko jedna ze stron, jeżeli postępowanie wykaże istnienie sporu granicznego.

Czynność polegająca na odmowie wyłączenia karty ewidencyjnej zabytku z wojewódzkiej ewidencji zabytków nie stanowi decyzji administracyjnej ani postanowienia, lecz czynność materialno-techniczną, od której przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Odwołanie w tej sytuacji jest niedopuszczalne.

Dopuszczenie określonych funkcji w studium nie oznacza obowiązku ich wprowadzenia do planu miejscowego, który samodzielnie rozstrzyga o konkretnych rozwiązaniach planistycznych w zgodności z przepisami prawa. Ograniczenia w planie wynikające z ochrony ładu przestrzennego i dziedzictwa kulturowego są zgodne z prawem.