Uchwała sejmiku województwa o ustanowieniu obszaru chronionego krajobrazu została przyjęta zgodnie z obowiązującymi przepisami prawnymi, a jej skutki nie naruszają zasad proporcjonalności ani ochrony praw właściciela nieruchomości; skarga kasacyjna nie wykazała błędu prawnego, co uzasadnia oddalenie jej jako oczywiście bezzasadnej.

Bezczynność administracji w zakresie udostępniania informacji publicznej nie zachodzi, gdy organ udzielił odpowiedzi zgodnych z zakresem wniosku. Wadliwe konstrukcje skargi kasacyjnej nie mogą wpływać na uznanie zarzutów braku pełności informacji za skuteczne.

Zarządzenie pokontrolne wydane przez WIOŚ na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o Inspekcji Ochrony Środowiska jest aktem sygnalizacyjnym, wystarczająco uzasadnionym ustaleniami kontroli, które nie wymaga pełnej sądowniczej weryfikacji zgodności faktycznej.

Skreślenie doktoranta z listy doktorantów z powodu nieuzyskania stopnia doktora w przedłużonym okresie studiów doktoranckich jest zgodne z prawem i nie narusza reguł postępowania administracyjnego oraz sądowoadministracyjnego.

Stwierdzenie nieważności uchwały zmieniającej miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego nie prowadzi do przywrócenia poprzedniego planu obowiązującego na obszarze objętym nowym planem; powoduje ono powstanie luki planistycznej. Niezgodność z koncepcją Studium uwarunkowań stanowi podstawę nieważności decyzji.

Przesłanki przyznania świadczenia pielęgnacyjnego muszą uwzględniać pełny zakres opieki osobistej, jeśli w rzeczywistości uniemożliwia ona podjęcie pracy zawodowej, nawet gdy opiekun nie zamieszkuje z osobą niepełnosprawną.

Sąd kasacyjny uznaje, że skarga dotycząca naruszenia przepisów o warunkach zabudowy jako nieuzasadniona, podtrzymując wyrok sądu niższej instancji oraz odrzucając zarzuty proceduralne związane z ujęciem pełnomocnictwa.

Decyzja o przyznaniu świadczenia pielęgnacyjnego, mimo oczywistego naruszenia przepisu prawa, nie wywołała skutków niemożliwych do zaakceptowania w praworządnym państwie. W związku z tym, stwierdzenie jej nieważności było nieuzasadnione.

Wniosek dotyczący informacji publicznej, wymagającej znaczącego przetworzenia, może być odrzucony, jeśli wnioskodawca nie wykaże szczególnego interesu publicznego w udostępnieniu takiej informacji.