Serwery komputerowe, zarówno wirtualne, jak i fizyczne, stanowią urządzenia przemysłowe w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p., a wynagrodzenie za ich użytkowanie podlega opodatkowaniu tzw. podatkiem u źródła.

Sąd kasacyjny oddalił skargę na wyrok sądu pierwszej instancji z powodu braku uzasadnienia zgody organu na zablokowanie środków na rachunku VAT. Organ skarbowy nie wykazał prawdopodobieństwa wystąpienia zaległości podatkowych.

Instrumentalne wszczęcie postępowania karno-skarbowego nie uzasadnia zawieszenia biegu przedawnienia zobowiązania podatkowego; zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu uchylający decyzję odpodatkową jest zgodny z prawem, mimo wadliwego uzasadnienia.

Zaskarżony wyrok i decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej zostały uchylone. Organy podatkowe nie dostarczyły wystarczających dowodów na stwierdzenie nadużycia prawa, w konsekwencji należy ponownie przeprowadzić postępowanie z uwzględnieniem unijnych standardów w zakresie przepisów o VAT.

W przypadku skutecznego cofnięcia skargi kasacyjnej, które nie zmierza do obejścia prawa ani utrzymania w mocy aktu dotkniętego nieważnością, Naczelny Sąd Administracyjny umarza postępowanie kasacyjne oraz zarządza zwrot wpisu sądowego.

Cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne, jeżeli nie zmierza do obejścia prawa ani nie narusza interesu publicznego, a postępowanie kasacyjne podlega umorzeniu (art. 60 i 161 p.p.s.a.).

Brak uprawdopodobnienia braku winy podatnika w uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania, nie usprawiedliwia przywrócenia terminu, nawet w kontekście stanu epidemii COVID-19. Organizacja pracy wpływająca na dochowanie terminów procesowych leży po stronie podatnika.

Serwery, zarówno wirtualne, jak i dedykowane, wykorzystywane w profesjonalnym obrocie, kwalifikują się jako urządzenia przemysłowe w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT. Opłaty za usługi hostingowe podlegają opodatkowaniu podatkiem u źródła.

Uchybienie terminowi do wniesienia odwołania w postępowaniu podatkowym jest zjawiskiem obiektywnym, które nie podlega redefinicji przez późniejszy wniosek o przywrócenie terminu, niezależnie od regulacji prawnych wprowadzonych w okresie pandemii COVID-19.

Odpowiedzialność członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za jej zaległości podatkowe na podstawie art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej ma charakter subsydiarny i aktualizuje się wyłącznie po wykazaniu przez organ podatkowy bezskuteczności egzekucji wobec spółki oraz pełnienia funkcji w czasie powstania zobowiązania.

Rozpoznanie zarzutów dotyczących egzekucji administracyjnej w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym oraz wszczęcie postępowania egzekucyjnego bez uprzedniego doręczenia upomnienia jest dopuszczalne, jeżeli zobowiązanie podatkowe zostało określone ostateczną decyzją administracyjną.

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie; zajęcie wierzytelności, zgodne z art. 89 § 2 u.p.e.a., dotyczy także przyszłych wierzytelności wynikających z istniejących stosunków prawnych.