Dla przyznania świadczenia pielęgnacyjnego konieczne jest wykazanie bezpośredniego i ścisłego związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy rezygnacją z zatrudnienia a koniecznością sprawowania opieki nad osobą niepełnosprawną, co nie zostało wykazane przez skarżącą.

Świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje, jeżeli zakres opieki nad osobą niepełnosprawną nie uniemożliwia opiekującemu się małżonkowi podjęcia zatrudnienia oraz gdy brak jest związku między rezygnacją z pracy a sprawowaniem tej opieki.

Odmówienie wznowienia postępowania administracyjnego nie narusza przepisów proceduralnych, gdy nowe dowody są tylko formalnymi reprodukcjami istniejących dokumentów, a więc nie spełniają przesłanek z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. dotyczących wznowienia.

Skarga kasacyjna na bezczynność organu w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej nie może być skutecznie oparta na sporze co do oceny faktycznych okoliczności stanu rzeczy przez sąd pierwszej instancji, bez odpowiedniego wskazania błędnej wykładni przepisów prawa materialnego.

Decyzja Rektora o skreśleniu studentki z listy studentów została uchylona z uwagi na bezprawne wprowadzenie egzaminu po rozpoczęciu przez skarżącą studiów, co naruszało zasady praworządności i uniemożliwiało wymaganie zaliczenia takiego egzaminu.

Przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego nie wymaga wykazania wyczerpania innych możliwości opieki; istotny związek przyczynowy zachodzi, gdy charakter sprawowanej opieki uniemożliwia podjęcie zatrudnienia.

Policjantowi nie przysługuje zawieszona część uposażenia, jeśli postępowanie dyscyplinarne umorzono z uwagi na skazanie w postępowaniu karnym za czyn będący przedmiotem umorzonego postępowania.

Art. 22 ust. 6 specustawy przesyłowej, który wyłącza odszkodowanie za ograniczenie korzystania z nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa, nie dotyczy sytuacji, w której nieruchomość została oddana w użytkowanie wieczyste podmiotowi innemu niż zarządca obszaru kolejowego.

Wojewoda Dolnośląski jako organ odwoławczy nie został wyłączony z orzekania, ale z chwilą wniesienia apelacji w imieniu Skarbu Państwa traci uprawnienia do dalszej ochrony interesów w tej samej sprawie.

Postępowanie o wzrost uposażenia policjanta po jego zwolnieniu ze służby staje się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu, gdyż prawo do uposażenia wygasa z ostatnim dniem aktywnej służby, co wyłączą materialnoprawne podstawy do jego kontynuacji.

W postępowaniu dotyczącym przejścia nieruchomości na własność publiczną z dniem 1 stycznia 1999 r. ciężar dowodu spełnienia przesłanek art. 73 ustawy z 1998 r. spoczywa na wnioskodawcy, który musi wykazać, że nieruchomość była zajęta pod drogę publiczną oraz pozostawała we władaniu instytucji publicznej z zastosowaniem różnorodnych dowodów dozwolonych prawem.

Zwolnienie żołnierza z terytorialnej służby wojskowej winno być dokonane w formie decyzji administracyjnej, od której przysługuje odwołanie, zgodnie z przepisami ustawy o obronie Ojczyzny i Kodeksu postępowania administracyjnego.

NSA potwierdza możliwość stosowania art. 154 KPA do uchylania ostatecznych decyzji administracyjnych, niezależnie od ich charakteru, jeżeli takie działanie nie prowadzi do naruszenia prawa, uwzględniając przy tym nowe orzecznictwo sądowe dotyczące wykładni przepisów o ekwiwalencie.

Przy wypowiedzeniu stosunku służbowego przez żołnierza zawodowego, wycofanie jest możliwe tylko za zgodą organu wojskowego, a sądy administracyjne nie są uprawnione do badania motywów podjęcia decyzji o wypowiedzeniu ani okoliczności ewentualnych wad oświadczenia woli, takich jak groźba.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, że Centralna Komisja Lekarska nie może rozszerzać zakresu rozstrzygnięcia poza zaskarżony przez skarżącą zakres, w ramach postępowania odwoławczego w administracyjnym toku instancji.