Nie można stosować wyroku TK z 2018 r. w sposób ograniczający jego retroaktywny efekt. Wypłata ekwiwalentu musi opierać się na zasadach nieuwzględniających niekonstytucyjnego współczynnika 1/30, co zabezpiecza prawo do rekompensaty za urlop zgodnie z art. 66 ust. 2 Konstytucji.
Dyrektor Zarządu Zlewni Wód Polskich jest organem właściwym do rozstrzygania spraw dotyczących przebudowy urządzeń wodnych, kwalifikujących się jako przypadki nienależytego utrzymywania tych urządzeń, zgodnie z art. 191 ust. 1 Prawa wodnego.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając, iż Rektor uczelni pozostawał w bezczynności względem wniosku o wydanie karty przebiegu studiów, naruszając art. 217 § 3 k.p.a., mimo uznania braku rażącego naruszenia.
Artykuł 9 ust. 1 ustawy nowelizującej w połączeniu z art. 115a ustawy o Policji umożliwia wyrównanie ekwiwalentu za niewykorzystany urlop, niezależnie od daty zwolnienia funkcjonariusza Policji. Zasady ustalania ekwiwalentu muszą uwzględniać zarówno przepisy historyczne, jak i te wprowadzone po korekcie legislacyjnej z 2020 roku.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że rektor dopuścił się bezczynności w zakresie wydania karty przebiegu studiów, jednakże bez rażącego naruszenia prawa, a zarzuty skargi kasacyjnej były bezpodstawne i tym samym nie zmieniają oceny prawidłowości wyroku sądu pierwszej instancji.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził bezczynność Wojewody Śląskiego, uznając, iż po 30 czerwca 2024 r. art. 100d specustawy ukraińskiej nie mógł dalej zawieszać terminów administracyjnych. Odmowa jego zastosowania nie naruszała konstytucji, a podlegała zasadzie proporcjonalności.
Po dniu 30 czerwca 2024 roku przesłanki utrzymania art. 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy nie były spełnione, co wykluczało dalsze zawieszenie biegu terminów administracyjnych w postępowaniach migracyjnych.
Przepis art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej nie wyłączał stosowania art. 115a ustawy o Policji w zmienionym brzmieniu do ustalania ekwiwalentu za niewykorzystany urlop policjantów po 1 października 2020 r.
NSA uchyla wyrok WSA w zakresie skargi na bezczynność Komendanta Szkoły Policji; ponowne rozpatrzenie wymaga oceny skuteczności doręczenia wniosku o informację publiczną.
Zgodnie z prawomocnym orzeczeniem NSA, ekwiwalent za niewykorzystany urlop policjantów zwolnionych przed 6 listopada 2018 r. powinien być obliczany według nowych, zgodnych z konstytucją zasad. Przepisy uznane za niekonstytucyjne nie mogą stanowić podstawy wymiaru świadczenia.
Artykuł 9 ust. 1 ustawy nowelizującej nie stanowi przeszkody do stosowania art. 115a ustawy o Policji w brzmieniu obowiązującym od 1 października 2020 r., do stanów faktycznych zaistniałych przed tym dniem, co potwierdza zasady ustalania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop.
NSA oddala skargę kasacyjną, uznając, że brak jest usprawiedliwionych podstaw do przywrócenia terminu do złożenia odwołania, wymaga spełnienia przepisów k.p.a., także w kontekście ustawy COVID.
Działanie Wojewody Śląskiego nie było objęte prolongatą terminów wskazaną w art. 100d specustawy ukraińskiej po 30 czerwca 2024 r., a jego bezczynność w sprawie wniosku o pobyt czasowy cudzoziemca stanowiła naruszenie zobowiązań proceduralnych, pomimo argumentacji o nadzwyczajnych okolicznościach.
Po 30 czerwca 2024 roku art. 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy nie stanowił podstawy do wyłączenia biegu terminów w postępowaniach o pobyt czasowy. Bezczynność organu w takim kontekście podlega ogólnym regułom postępowania administracyjnego.
NSA uznał, że przedłużenie obowiązywania art. 100d specustawy ukraińskiej po 30 czerwca 2024 r. nie mogło ograniczać prawa do sądu o bezczynność, na podstawie naruszenia zasady proporcjonalności oraz konstytucyjnych praw cudzoziemców.
Ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop za okres przed 6 listopada 2018 r. należy ustalać, wyłączając z obliczenia niekonstytucyjny współczynnik 1/30, zgodnie z wyrokiem TK, co oznacza stosowanie współczynnika 1/21 części miesięcznego uposażenia, jako realizującego zasadę proporcjonalności.
Bezczynność organu administracyjnego w procedurze udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy cudzoziemcowi, pomimo wydania decyzji w trakcie postępowania sądowego, stanowi rażące naruszenie prawa, gdy opóźnienie po 30 czerwca 2024 roku nie znajduje uzasadnienia w obowiązujących przepisach o pomocy obywatelom Ukrainy.
Artykuł 115a ustawy o Policji w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą z 2020 roku znajduje zastosowanie do określania ekwiwalentu za niewykorzystany urlop także dla spraw sprzed 6 listopada 2018 roku, co wynika z konieczności respektowania orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego.
Art. 115a ustawy o Policji po nowelizacji nie stanowi przeszkody dla uwzględniania starych zasad ustalania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop, stosowanych w oparciu o wyrok TK z 30 października 2018 r. dla spraw przed tym dniem.
Bezczynność organu administracyjnego, mimo formalnego zawieszenia terminów ustawowych, może być uznana za niezgodną z zasadą proporcjonalności po wygaśnięciu nadzwyczajnych przesłanek prawnych, które uzasadniałyby ograniczenie prawa do sądu.
Przedłużenie obowiązywania art. 100d specustawy ukraińskiej po 30 czerwca 2024 r. narusza konstytucyjną zasadę proporcjonalności, a działania administracyjne w kontekście uchodźców nie mogą podważać prawa do sądu. Zatem działalność organów od 1 lipca 2024 r. podlega ogólnym regułom bez błędnego odwołania do wymienionego przepisu.