Zgodnie z art. 52 ust. 1 Prawa budowlanego, obowiązek rozbiórki samowolnie wybudowanego obiektu nakłada się na właściciela nieruchomości, jeżeli roboty budowlane są zakończone lub inwestor nie ma możliwości wykonania rozbiórki, a postępowanie legalizacyjne winno obejmować ciągłe adresowanie obowiązków wobec jednego podmiotu.
Wojewoda Mazowiecki słusznie odmówił wydania pozwolenia na budowę obiektu tymczasowego, wobec niezgodności projektu z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego wsi [...], co potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny oddalając skargę kasacyjną P. sp. z o.o.
Przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego osobom innym niż spokrewnione w pierwszym stopniu wymaga legitymowania się przez bliższych krewnych orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności. NSA oddalił skargę kasacyjną, stwierdzając brak spełnienia wymaganych przesłanek w art. 17 ust. 1a u.ś.r.
Wydanie decyzji administracyjnej o odmowie udzielenia informacji publicznej bez uprzedniego wezwania wnioskodawcy do podpisania wniosku stanowi rażące naruszenie prawa uzasadniające stwierdzenie nieważności decyzji na podstawie art. 156 §1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego.
Organ stanowiący nie może powierzać zarządowi drogi zadań nienależących do zarządcy dróg, co jest sprzeczne z przepisami art. 21 ust. 1 ustawy o drogach publicznych, stanowiąc naruszenie zasady legalności.
Wobec braku dowodów na faktyczne prowadzenie działalności gospodarczej naruszającej zakaz z art. 24f ust. 1 u.s.g., stwierdzenie wygaśnięcia mandatu radnego jest przedwczesne i nieuzasadnione. Odwołanie się jedynie do potencjalnej możliwości takiej działalności jest niewystarczające.
Zarząd dróg publicznych, ustanowiony przez organ administracyjny, nie może wykonywać zadań dotyczących zarządzania drogami wewnętrznymi, które nie należą do dróg publicznych, nawet jeśli są własnością gminy. Kompetencje zarządcy drogi ograniczają się do dróg publicznych.
Student traci prawo do stypendium socjalnego z chwilą formalnego wykreślenia go z listy studentów, nawet jeśli późniejsze orzeczenie sądu uchyla decyzję o skreśleniu. Posiadanie statusu studenta w momencie przyznania pomocy jest przesłanką niezbędną dla jej otrzymania.
Student może być skreślony z listy studentów za brak postępów w nauce, szczególnie gdy nie zalicza powtarzanego przedmiotu i nie usprawiedliwia nieobecności na egzaminach, a decyzja o skreśleniu nie przekracza uznania administracyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 6 maja 2026 r. oddalił skargę kasacyjną dotyczącą przyjęcia publicznej obrony rozprawy doktorskiej, stwierdzając brak uchybień w postępowaniach Rady Doskonałości Naukowej i Rady Naukowej Instytutu Pedagogiki, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy.
Udział radnego w głosowaniu nad uchwałą dotycząca jego interesu prawnego, stanowi istotne naruszenie prawa, skutkujące nieważnością uchwały, niezależnie od wpływu tego radnego na jej wynik (art. 25a u.s.g.).
Decyzje o skreśleniu z listy doktorantów na podstawie art. 203 ust. 2 P.s.w.n. mają charakter uznaniowy, lecz nie mogą być dowolne; muszą wynikać z dogłębnej oceny faktycznych i prawnych okoliczności sprawy oraz wyważać interes społeczny i indywidualny.
Protokół z posiedzenia Komisji kontrolnej dotyczącej mienia publicznego stanowi informację publiczną, a nie dokument wewnętrzny. Bezczynność organu w tej sprawie stanowi naruszenie prawa dostępu do informacji publicznej.
Skarga kasacyjna I.N. odrzuca się; działanie Prezesa UODO stanowiło bezczynność z rażącym naruszeniem prawa, lecz sąd I instancji słusznie zdecydował o niewymierzaniu organowi grzywny ani sumy pieniężnej, ze względu na brak podstaw do zastosowania tych środków.
Zasada nadrzędna przy realizacji celu wywłaszczenia obejmuje całość złożonej infrastruktury technicznej związanej z budową osiedla mieszkaniowego, wobec czego na potrzeby zwrotu nieruchomości nie dzieli się jej na poszczególne elementy. Tym samym nieruchomość uznaje się za właściwie zagospodarowaną, jeśli całość inwestycji spełnia pierwotnie określone cele.