Skarżący nie wykazał naruszenia interesu prawnego przez uchwałę planistyczną, a Naczelny Sąd Administracyjny uznał za zgodną z prawem decyzję organów oddalającego skargę kasacyjną.

Odmowa aktualizacji ewidencji gruntów oparta na braku niezbędnych dokumentów przez wnioskodawcę, przy zachowaniu zgodności z formalnymi procedurami, pozostaje zgodna z prawem. Ocenia się w granicach podstaw kasacyjnych precyzyjnie określonych przez profesjonalnych pełnomocników.

Przy naliczaniu opłat za pobór wód powierzchniowych przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne jest zobowiązane stosować odmienną stawkę opłaty zmiennej w zależności od przeznaczenia wody, rozróżniając wodę pobraną dla zbiorowego zaopatrzenia ludności od wody sprzedawanej hurtowo innym podmiotom.

Zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Ochrony Środowiska w przedmiocie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej za przekroczenie warunków środowiskowych jest zgodna z prawem; zarzuty proceduralne i materialnoprawne skargi kasacyjnej pozostają bezpodstawne.

Świadczenie pielęgnacyjne, zgodnie z art. 17 ust. 5 pkt 2 lit. a) u.ś.r., nie przysługuje osobie zobowiązanej do opieki nad niepełnosprawnym pozostającym w związku małżeńskim, jeśli współmałżonek nie posiada orzeczenia o znacznym stopniu niepełnosprawności, niezależnie od separacji faktycznej.

Sąd stwierdził, że brak podstaw do zastosowania art. 234 ust. 3 Prawa wodnego w sprawie, gdyż nie wykazano zmiany stosunków wodnych powodującej szkodę na gruntach sąsiednich, uzasadniającej nałożenie na właściciela działki obowiązku przywrócenia stanu poprzedniego.

Przedsięwzięcie wydobywcze niezabezpieczone zgodnością z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego narusza określone przeznaczenie terenu, co stanowi podstawę odmowy decyzji środowiskowej. Ocena zgodności lokalizacji inwestycji uwzględnia wykładnię przepisów planistycznych, eliminując możliwość jakiegokolwiek przemijającego wyłączenia funkcji terenu.

Sąd administracyjny uznał za prawidłowe przyjęcie dwóch różnych stawek opłat zmiennych za pobór wód podziemnych w zależności od celu poboru wody, co odpowiada zasadom wynikającym z Prawa wodnego oraz rozporządzeń dotyczących rynku wodnego.

NSA uznaje za nieskuteczne zarzuty skargi kasacyjnej dotyczące procedury i wysokości grzywien, podkreślając celowość środków egzekucyjnych w kontekście wielokrotnego uchylania się od wykonania obowiązku.

Nieprawidłowość doręczenia decyzji administracyjnej w trybie art. 44 k.p.a., wynikająca z braku jasnych adnotacji o dokonanym awizowaniu, skutkuje uznaniem doręczenia za nieskuteczne, co chroni prawo strony do czynnego udziału w postępowaniu.

Zachowanie funkcjonariusza Policji, polegające na nieuprawnionym przetwarzaniu i przechowywaniu dokumentów niejawnych, uzasadnia decyzję o zwolnieniu ze służby, z uwagi na utratę rękojmi zachowania tajemnicy oraz naruszenie ważnego interesu służby.

Zwolnienie lekarskie funkcjonariusza może być uznane za związane z wypadkiem w służbie, mimo przekroczenia 60-dniowej przerwy, jeżeli dokumentacja medyczna potwierdza związek ze wypadkiem. Organ administracyjny obowiązany jest uwzględniać pełen materiał dowodowy.

Oddalenie skargi kasacyjnej było uzasadnione, gdyż sąd ocenił, że brak aktualnego operatu szacunkowego czynił decyzję o przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji zgodną z obowiązującymi przepisami i zasadami postępowania administracyjnego.

Zgodnie z art. 39 ust. 2 ustawy o Policji, zawieszenie policjanta w czynnościach służbowych jest zgodne z prawem, jeżeli wszczęto przeciwko niemu postępowanie dyscyplinarne i zawieszenie można uzasadnić dobrem służby, przy czym nie wymaga się oceny prawdopodobieństwa popełnienia przewinień.

Opłaty zmienne za pobór wód powinny być różnicowane w zależności od celu poboru. Zbiorowe zaopatrzenie ludności w wodę przeznaczoną do spożycia podlega innym stawkom niż pobór wody do celów komercyjnych, zgodnie z prawem wodnym.

Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając skargę kasacyjną, potwierdził, iż uchwała gminy ze zgodą na bezprzetargową sprzedaż nieruchomości, może być stwierdzona nieważną, jeśli naruszone zostaną zasady poprawy zagospodarowania wskazane w art. 37 ust. 2 pkt 6 ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że prawo do żądania zwrotu wywłaszczonej nieruchomości wygasło z upływem terminu zawitego, a brak zawiadomienia współspadkobierców o możliwości zwrotu nie wpłynął na poprawność decyzji organów administracyjnych.