Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że organ administracji publicznej winien jest udostępnieniu informacji publicznej w terminie, a przekroczenie tego terminu może skutkować uznaniem bezczynności jako rażącego naruszenia prawa, uzasadniającego nałożenie sankcji.
W przypadku realizacji obiektu budowlanego na skutek zgłoszenia, lecz o parametrach wykraczających poza jego zakres, organ nadzoru budowlanego powinien zastosować procedurę naprawczą, a nie legalizacyjną. Zastosowanie art. 48 p.b. jest uzasadnione jedynie przy braku zgłoszenia lub pozwolenia na budowę.
Organizacja społeczna nie spełniająca szczegółowych statutowych celów działania nie może żądać wszczęcia postępowania na podstawie art. 31 § 1 k.p.a. w przypadku braku wykazania interesu społecznego oraz konkretnego związku sprawy z jej celami.
Zdaniem NSA brak wdrożenia odpowiednich środków ochrony danych osobowych przez A. Sp. z o.o., w wyniku czego doszło do poważnego naruszenia poufności, uzasadnia nałożenie administracyjnej kary pieniężnej przez Prezesa UODO i oddalenie skargi kasacyjnej.
Przetwarzanie danych osobowych pod kątem przyszłych, ewentualnych roszczeń nie wypełnia przesłanki legalności przetwarzania z art. 6 ust. 1 lit. f RODO i nie może stanowić samotnej podstawy do dalszego ich przetwarzania.
Przepis art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej nie wyłącza możliwości stosowania poprzedniego art. 115a ustawy o Policji w brzmieniu przed jego derogacją, umożliwiając wyrównanie ekwiwalentu za niewykorzystany urlop zgodnie z poprzednimi zasadami także dla policjantów zwolnionych przed 6 listopada 2018 r.
NSA uznał, że przepisy uznane za niekonstytucyjne (art. 115a o współczynniku 1/30) nie mogą stanowić podstawy orzekania. W sprawach sprzed 6 listopada 2018 r. ekwiwalent ustala się według zasad ustalonych wyrokiem TK, z zastosowaniem współczynnika 1/21.
Przetwarzanie danych osobowych osoby nie będącej dłużnikiem w cesji wierzytelności nie znajduje uzasadnienia w art. 6 ust. 1 lit. f RODO, gdy nie jest konieczne do realizacji dochodzenia wierzytelności. Upomnienie dla podmiotu naruszającego jest zasadne.
NSA stwierdza, że art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej dotyczy zasad ustalania ekwiwalentu za niewykorzystany urlop, nie zaś jego wysokości, co nie ogranicza stosowania korzystniejszego przelicznika zgodnego z wyrokiem TK, tym samym oddalając skargę kasacyjną organu.
Okresem ustalania ekwiwalentu za niewykorzystany urlop funkcjonariuszy Policji rządzą odmienne zasady przed i po 6 listopada 2018 r., przy czym późniejsza wykładnia art. 9 oraz art. 115a uoP nie dotyczy wysokości ekwiwalentu, a jedynie zasad jego ustalania.
Artykuł 9 ust. 1 ustawy nowelizującej nie stanowi przeszkody dla zastosowania art. 115a ustawy o Policji w brzmieniu obowiązującym od 1 października 2020 r., wobec stanów faktycznych sprzed 6 listopada 2018 r.