Podstawę opodatkowania budowli dla potrzeb podatku od nieruchomości, w przypadku ich nieamortyzowania przez spółki osobowe, stanowi ich wartość rynkowa, zgodnie z art. 4 ust. 5 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, co wyklucza zastosowanie wartości początkowej do amoryzacji.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że dla budowli, od których spółka osobowa faktycznie nie dokonuje odpisów amortyzacyjnych, podstawą opodatkowania jest ich wartość rynkowa, określona na dzień powstania obowiązku podatkowego, w myśl art. 4 ust. 5 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.

Sąd pierwszej instancji słusznie stwierdził, że skarżący nie spełniał przesłanek do ograniczenia poboru zaliczek na podatek dochodowy, gdyż praca na tankowcu nie jest uznana za transport międzynarodowy. Orzeczenie organów podatkowych pozostaje zgodne z art. 22 § 2a O.p. i powołanej Konwencji.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że rozstrzygnięcie sprawy o zachowek stanowi zagadnienie wstępne w podatku od spadków i darowizn, co wymaga zawieszenia postępowania podatkowego do czasu wydania prawomocnego orzeczenia przez sąd powszechny. Ostateczność decyzji podatkowych nie powinna być podporządkowana szybkości postępowania.

W przypadku, gdy na terytorium RP znajduje się ośrodek interesów osobistych i gospodarczych osoby fizycznej, jest ona uznawana za polskiego rezydenta podatkowego. Pozorność czynności prawnej wyklucza możliwość uznania poniesienia kosztów uzyskania przychodów, jeśli nie miały one miejsca faktycznie.

Skarga kasacyjna nie może być uwzględniona, jeśli nie spełnia wymogów precyzyjnego określenia naruszonych przepisów oraz ich właściwej subsumcji w kontekście stanu faktycznego, co uniemożliwia merytoryczne rozstrzygnięcie zarzutów.

Koszty uzyskania przychodów z odpłatnego zbycia udziałów powinny być ustalane na podstawie ekonomicznej wartości wydatków poniesionych na nabycie tych udziałów, istniejącej w momencie uzyskania przychodu, zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 38 u.p.d.o.f.

Jednostka kogeneracyjna umieszczona w kontenerze dźwiękochłonnym nie spełnia przesłanek zaliczenia jej do kategorii budowli w rozumieniu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, co wyklucza jej opodatkowanie podatkiem od nieruchomości.

Skarżący, prowadząc razem z A. N. nielegalną produkcję wyrobów tytoniowych, podlega obowiązkowi zapłaty podatku akcyzowego; dowody z postępowania karnego mogą być podstawą decyzji podatkowej.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając że wartość rynkowa nieruchomości ustalona przez biegłą odpowiadała rzeczywistemu stanowi faktycznemu i została prawidłowo zaakceptowana przez organy podatkowe oraz sąd wojewódzki.

Skarga kasacyjna dotycząca zarzutów proceduralnych i niewłaściwego zastosowania przepisów Ordynacji podatkowej została oddalona. Doręczenie decyzji pełnomocnikowi ogólnemu uważa się za prawidłowe, uzasadnia to oddalenie skargi kasacyjnej oraz poniesienie przez skarżącą kosztów postępowania.