Umorzenie postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej z mocy art. 2 ust. 2 ustawy z 11 sierpnia 2021 r. nie narusza konstytucyjnych zasad zaufania do państwa i prawa oraz nie jest sprzeczne z Konwencją o ochronie praw człowieka.
Wykładnia art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego nie zezwala organom nadzoru na nałożenie obowiązku przedstawienia ekspertyz obejmujących zakres wykraczający poza techniczne oceny jakości robót; obowiązek doprowadzenia robót do stanu zgodnego z prawem winien być kształtowany przez organy, nie zaś przez autorów ekspertyzy.
Zmiana terminu wykonania robót budowlanych nałożonych decyzją na podstawie art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego jest niedopuszczalna, jeżeli zagraża to interesowi społecznemu, nawet jeśli wynika z trudności finansowych i organizacyjnych strony.
Doręczenie decyzji administracyjnej Skarżącemu poprzez dorosłego domownika było skuteczne. Skarżący nie wykazał braku winy w uchybieniu terminu, co uniemożliwia przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż w sytuacji, gdy strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu zgodnie z art. 58 k.p.a., brak jest podstaw do stosowania art. 15zzzzzn2 ustawy covidowej, a zatem uchylił wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.
Zmiana lasu na cele rolnicze wymaga wskazania szczególnych potrzeb właściciela, które przeważają nad interesem publicznym ochrony środowiska. Brak dowodów na istnienie takowych potrzeb uzasadnia odmowę zgody na zmianę przeznaczenia nieruchomości leśnej.
Decyzja administracyjna o przejściu nieruchomości na Skarb Państwa musi precyzyjnie określać nieruchomość zgodnie z aktualnymi ewidencjami, wymagając od organu należytej identyfikacji, a stroną takiego postępowania jest jedynie organ reprezentujący Skarb Państwa.
Umarza się postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej, wszczęte po upływie 30 lat od jej doręczenia lub ogłoszenia, z mocy ustawy nowelizującej k.p.a. z dnia 11 sierpnia 2021 r. wobec braku przesłanek do merytorycznego rozpoznania.
Odmówienie legitymacji skargowej S.K. uznano za przedwczesne z uwagi na niewłaściwą ocenę wpływu robót budowlanych na działkę skarżącego. Należy wnikliwie zbadać relację przestrzenną i prawne normy dotyczące bocznic kolejowych, mogące uzasadniać interes prawny użytkownika nieruchomości sąsiedniej.
Podniesienie poziomu terenu w ramach projektu budowlanego, gdy jest technicznie i architektonicznie uzasadnione, jest dopuszczalne, a pozwolenie na budowę budynku o wysokości zgodnej ze zmodyfikowanym terenem jest zgodne z obowiązującymi przepisami prawa budowlanego.
Utrzymanie kary wydalenia ze służby wyłącznie za naruszenie zasad etyki, po uniewinnieniu od jednego zarzutu, jest nieadekwatne do faktów sprawy i wymaga ponownej oceny w zakresie wymiaru kary dyscyplinarnej.
Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji farmy fotowoltaicznej została wydana z rażącym naruszeniem prawa, niezgodnie z MPZP, gdyż farma nie jest "obiektem infrastruktury technicznej". Sąd podtrzymuje uchylenie tej decyzji przez Wojewódzki Sąd Administracyjny.
Zażalenie na postanowienie dotyczące odmowy wstrzymania wykonania decyzji Prezesa PUODO należy oddalić, gdyż skarżąca nie wykazała przesłanek uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, związanych z wykonaniem decyzji.
Różnicowanie stawek opłat zmiennych za pobór wód na podstawie celu użytkowania, tj. zaopatrzenia ludności i działalności komercyjnej, zgodne jest z prawem i z zasadą "użytkownik płaci", uzasadniając zastosowanie różnych stawek opłat wodnych.