Dla uzyskania ulgi prowzrostowej określonej w art. 18eb ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych niezbędne jest, aby produkty były wytworzone przez podatnika bez pośrednictwa podmiotów zewnętrznych. Produkty zlecone do produkcji zewnętrznym wykonawcom nie spełniają tego kryterium.

Zarządzając proces kasacyjny, NSA podkreśla, że organy interpretacyjne nie mają właściwości badania zgodności przepisów podatkowych z Konstytucją. W przypadku skarg na interpretacje indywidualne sądy administracyjne związane są ograniczeniami formalnymi skargi kasacyjnej.

Zasadniczym wątkiem rozstrzygnięcia jest nieuzasadnione przedłużenie terminu zwrotu podatku VAT w pełnej wysokości przez organ podatkowy, co stanowi naruszenie przepisów ustawy o VAT, w szczególności art. 87 ust. 2. Rzetelność weryfikacji zwrotu wymaga wnikliwego uzasadnienia co do każdej spornej kwoty.

Przedłużenie terminu zwrotu nadwyżki VAT musi być należycie uzasadnione obiektywnymi przesłankami. W przypadku braku dostatecznego uzasadnienia oraz wykazania rzeczywistych wątpliwości co do zwrotu podatku, jest ono nieważne. Zwrot powinien dotyczyć jedynie kwoty rzeczywiście spornej.

NSA podtrzymuje, że prawidłowość doręczeń w postępowaniach egzekucyjnych, w tym na adres likwidatora, jest kluczowa dla oceny odpowiedzialności podatkowej osób trzecich za zobowiązania spółki, oraz że uchylenie wyłącznie decyzji organu drugiej instancji jest zgodne z zasadą dwuinstancyjności.

Dla ważności przesłanek solidarnej odpowiedzialności osoby trzeciej za zaległości podatkowe spółki w likwidacji konieczne jest, aby wszelka korespondencja egzekucyjna była skierowana do likwidatora jako ustawowego reprezentanta spółki.

W przypadku wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, jeśli skarżący uprawdopodobnia brak winy poprzez przedstawienie okoliczności takich jak brak wiedzy o korespondencji spowodowany aresztem, organy powinny uwzględnić całokształt sytuacji i uwzględnić wniosek.

Poziome, ażurowe pomosty z kratownic nie mogą być uznane za kondygnacje w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 5 u.p.o.l. Ich kwalifikacja wymaga szczegółowego ustalenia, czy spełniają funkcje konstrukcyjne stropów. Rozstrzygnięcie oparte na niekompletnym materiale dowodowym i błędnej definicji jest nieuprawnione.

NSA uchyla wyrok WSA, z uwagi na błędną ocenę materiału dowodowego, w tym niewłaściwe zdefiniowanie kondygnacji, nakazując ponowne rozpoznanie sprawy uwzględniające ocenę kratownic WEMA w kontekście konstrukcji budynku.

W przypadku wniosku o przywrócenie terminu na podstawie art. 162 § 1 Ordynacji podatkowej, organ powinien ocenić całokształt okoliczności i ich wiarygodność. Uchybienie terminu uzasadnia jego przywrócenie, jeżeli wnioskodawca uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy, również w kontekście sytuacji wykraczających poza jego kontrolę.

Przywrócenie terminu do wniesienia odwołania wymaga wykazania braku winy w uchybieniu terminu poprzez uprawdopodobnienie, co wymaga uwzględnienia całokształtu okoliczności faktycznych, w szczególności indywidualnych sytuacji strony, takich jak pobyt w areszcie.

Bezskuteczność egzekucji z majątku spółki rozpoczyna odpowiedzialność członka zarządu za zaległości podatkowe, jeżeli nie wykaże on przesłanek egzoneracyjnych, takich jak podjęcie wymaganych wniosków prawnych czy wskazanie majątku umożliwiającego znaczne zaspokojenie tego długu.

Odstąpienie od stałego terminu na wniesienie odwołania jest dopuszczalne, gdy skarżący uprawdopodobni brak winy w jego uchybieniu, przy uwzględnieniu pełni okoliczności sprawy, co wymaga od organów dokładnego rozważenia materiału dowodowego i zastosowania konstrukcji instytucji przywrócenia terminu zgodnie z art. 162 § 1 o.p.

Odmowa przywrócenia terminu do wniesienia odwołania powinna uwzględniać uprawdopodobnienie braku winy strony, a nie opierać się wyłącznie na stwierdzeniu lekkiego niedbalstwa, przy zachowaniu szeroko pojętej ochrony praw podatnika.

Pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego przyznawana funkcjonariuszom SOP na podstawie ustawy o SOP, nie jest tożsama z ekwiwalentem pieniężnym zwolnionym z opodatkowania na mocy art. 21 ust. 1 pkt 49a u.p.d.o.f.; w konsekwencji nie podlega zwolnieniu z podatku dochodowego.

Rekompensaty przyznawane na podstawie ustawy o systemie rekompensat dla sektorów i podsektorów energochłonnych z Funduszu Rekompensat Pośrednich Kosztów Emisji mogą być uznane za dotacje zwolnione z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, o ile spełniają warunki dotacji określone w ustawie o finansach publicznych