Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że przedłużenie terminu zwrotu podatku VAT wymaga szczegółowego uzasadnienia zawierającego konkretne podstawy wątpliwości, a procedura weryfikacyjna nie upoważnia automatycznie do zwłoki w zwrocie.
Organ podatkowy nie może odmówić wszczęcia postępowania interpretacyjnego z powołaniem się na poglądowy charakter wniosku, jeśli dotyczy on jednoznacznie zdefiniowanego zdarzenia przyszłego, a w razie wątpliwości treściowych organ powinien wezwać stronę do uzupełnienia wniosku.
Wprowadzenie z dniem 1 stycznia 2025 r. w art. 1a ust. 1 pkt 2c ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2010 r. Nr 95, poz. 613 ze zm.) definicji „trwałe związanie z gruntem” jedynie wyjaśnia (doprecyzowuje) sposób interpretacji tego zwrotu legislacyjnego, zgodny z możliwością jego wcześniejszego odczytania w tożsamy sposób, na co pozwalały zarówno językowe reguły
Z art. 1a ust. 2a pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2019 r. poz. 1170 ze zm.) wprost wynika, że podatnik będący przedsiębiorą może powoływać się na zły stan techniczny budynków lub budowli znajdujących się w jego posiadaniu i żądać wyłączenia tych obiektów z kategorii budynków i budowli związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej w rozumieniu
Koszt uzyskania przychodu z tytułu umorzenia za wynagrodzeniem akcji objętych wskutek przekształcenia spółki z o.o. w akcyjną powinien być określony na podstawie wartości bilansowej majątku spółki przekształcanej na dzień przekształcenia.
Decyzja organu podatkowego nie narusza rażąco prawa; utrata prawa do ryczałtu w 2015 r. była skutkiem przekroczenia przychodów w 2014 r., co wykluczało stwierdzenie nieważności decyzji. Skarga kasacyjna oddalona.
Kosztem uzyskania przychodu z tytułu zbycia akcji spółki akcyjnej powstałej z przekształcenia spółki z o.o. jest wartość bilansowa majątku tej spółki na moment przekształcenia, nie zaś koszty historyczne objęcia udziałów w spółce z o.o.
Zbiorniki, tanki i unitanki kwalifikowane są jako budowle w rozumieniu prawa budowlanego i ustawy o podatkach lokalnych, podlegające odrębnemu opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości niezależnie od ich usytuowania wewnątrz budynków, co zgodne jest z orzecznictwem sądowym i interpretacjami prawnymi.
Zwolnienie podatkowe z art. 7 ust. 1 pkt 6 u.p.o.l. nie przysługuje, jeśli nie spełniono wymogów konserwatorskich. Organy podatkowe uzasadnienie swoje decyzje na podstawie obiektywnych dowodów i nie były związane ewidencją, jeśli ta nie zawierała kluczowych danych.
Dla uznania obiektu za budynek w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 1 u.p.o.l. nie wystarcza odrębne występowanie fundamentu, przegród budowlanych i dachu. Elementy te powinny tworzyć nierozłącznie powiązaną, trwale związaną z gruntem i jednolitą konstrukcyjnie całość, której cechą wyróżniającą jest istnienie powierzchni użytkowej.