W przypadku błędnego odliczenia VAT, wynikającego z braku złożenia formularza VAT-26 i rozliczeń związanych z użytkowaniem pojazdów, nałożenie sankcji 30% VAT jest zgodne z przepisami, pomimo naruszeń proceduralnych i wymogów proporcjonalności.
Zastosowanie sankcji VAT w wysokości 30% za zaniżenie podatku należnego nie wymaga dodatkowego miarkowania, gdy nie stwierdzono oszustwa podatkowego, a tylko inne nieprawidłowości rozliczeniowe, naruszając zasadę proporcjonalności.
NSA oddalił skargę kasacyjną, podkreślając konieczność prawidłowego ustalenia faktycznego wykorzystania energii elektrycznej jako elementu czynności opodatkowanych, wpływających na prawo do odliczenia VAT, oraz potrzebę szczegółowej analizy dowodów przy ustaleniu zobowiązań podatkowych.
W razie konwersji zezwoleń wydanych przed 2001 r., przedsiębiorca traci prawo do starych zwolnień SSE, nabywa jednak prawo zwolnienia zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p., obowiązującym od 1 maja 2004 r., do upływu terminu zezwolenia lub wyczerpania limitu.
W przypadku opodatkowania nieruchomości jako związanej z działalnością gospodarczą, decydujące znaczenie ma fakt jej posiadania przez przedsiębiorcę, niezależnie od faktycznego wykorzystania do celów gospodarczych.
Wygaszenie decyzji zabezpieczającej kwotę zobowiązania podatkowego, skutkujące bezprzedmiotowością postępowania odwoławczego, uzasadnia zastosowanie art. 233 § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej i wyłącza merytoryczną ocenę wygasłej decyzji zabezpieczającej.
Skarga kasacyjna została oddalona z uwagi na brak zasadności zarzutów dotyczących naruszeń proceduralnych, a uchybienie terminu do wniesienia odwołania stwierdzone w postanowieniu organu podatkowego uznano za prawidłowe.
Termin zapłaty ryczałtu od zaliczek na poczet dywidendy powinien być liczony od roku następującego po roku podatkowym, w którym dokonano wypłaty, zgodnie z zasadą in dubio pro tributario.
Podział nieruchomości mający na celu jej późniejszą sprzedaż nie musi oznaczać działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT, o ile sprzedaż nie wykazuje cech profesjonalnych i zorganizowanych działań gospodarczych.
Członek zarządu nie odpowiada za zaległości podatkowe spółki, jeśli zgłoszono wniosek o upadłość w "właściwym czasie", bądź jeśli brak zgłoszenia wniosku jest niezawiniony. NSA uchyla wyrok WSA z uwagi na błędne ustalenia dotyczące właściwego czasu zgłoszenia upadłości.
Automatyczne odstępstwo od stosowania sankcji VAT z art. 112b u.p.t.u. na rzecz podmiotów w upadłości, mimo wystąpienia nieprawidłowości podatkowych, jest niezgodne z zasadą równości i proporcjonalności, gdyż sankcje mogą być uzasadnione skalą i charakterem uchybień.