Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że uchylenie decyzji organu II instancji było zasadne z uwagi na brak dostatecznej analizy dowodów i nieprawidłowe ustalenie sytuacji materialnej podatnika w kontekście wnioskowanej ulgi podatkowej.
O oddaleniu skargi kasacyjnej decyduje niedostateczne uzasadnienie przesłanki dobrej wiary w decyzji organu. Konieczne jest wyczerpujące ustalenie jej spełnienia przez podatnika, co wiąże się z obowiązkiem organu dokonania pełnej oceny dowodowej w kontekście podejrzeń o oszustwa podatkowe.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że faktury dokumentujące część robót budowlanych wykonanych przez podwykonawcę G.B., jako związane z usługami rzeczywiście zrealizowanymi, powinny stanowić podstawę do odliczenia podatku VAT, co wymaga ponownej analizy przez Organy podatkowe.
NSA uchyla wyrok WSA i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania z uwagi na niewłaściwe ustalenie przedmiotu opodatkowania i zignorowanie ustaleń co do wartości elementów technicznych elektrowni wiatrowych w kontekście art. 153 p.p.s.a. oraz art. 2 ust. 2 u.i.e.w.
W przypadku braku opieki naprzemiennej, rodzicowi rozwiedzionemu, który samodzielnie sprawuje opiekę nad dziećmi, przysługuje ulga podatkowa przewidziana dla osób samotnie wychowujących dzieci, bez ograniczenia do jednego rodzica.
Dłużnikiem jednostki budżetowej w kontekście zajęcia wierzytelności jest sama jednostka, a nie jej dyrektor. Tym samym wskazanie Izby Administracji Skarbowej jako dłużnika jest prawidłowe. Skarga kasacyjna R. sp. z o.o. nie została uwzględniona.
W zawiadomieniu o zajęciu innej wierzytelności pieniężnej prawidłowym jest wskazanie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej jako dłużnika zajętej wierzytelności, co uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej R. sp. z o.o.
W zawiadomieniu o zajęciu innej wierzytelności pieniężnej prawidłowo oznaczono Dyrektora IAS jako dłużnika. Izba Administracji Skarbowej, jako jednostka organizacyjna, nie uzyskuje statusu dłużnika, co jest zgodne z przepisami ustawy o finansach publicznych i KAS.
W przypadku gdy podatnik przy zachowaniu należytej staranności, w ramach dokonanej i udokumentowanej dostawy towarów, staje się ofiarą przestępstwa, w wyniku którego zostaje pozbawiony towaru dostarczonego w ramach transakcji i nie otrzymuje zapłaty za ten towar, to należy przyjąć, że z uwagi na brak woli podatnika do przeniesienia własności towaru na nieznanego nabywcę oraz brak odpłatności transakcji
Korekta deklaracji podatkowej złożona przed uwzględnieniem wyników wcześniejszych korekt przez organy kontroli skarbowej jest prawnie bezskuteczna, co wyłącza jej znaczenie dla inicjowania postępowania o stwierdzenie nadpłaty podatkowej.
Skarga kasacyjna wniesiona przez I. sp. z o.o. nie znajduje usprawiedliwionych podstaw prawnych; nałożenie dodatkowego zobowiązania podatkowego w VAT w wysokości 100% jest zgodne z u.p.t.u., a zasada proporcjonalności nie została naruszona - NSA
Orzeczenie o odpowiedzialności członka zarządu na podstawie art. 116 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej jest uzależnione od wykazania przez organ przesłanek pozytywnych oraz niewykazania przez członka zarządu przesłanek egzoneracyjnych wyłączających tę odpowiedzialność.
Niezachowanie formalności doręczenia postanowienia o wszczęciu postępowania podatkowego skutkuje brakiem jego skutecznego rozpoczęcia, co w konsekwencji uniemożliwia wprowadzenie decyzji do obrotu prawnego i wywiedzenie od niej środka zaskarżenia.
Stwierdzenie wydania decyzji podatkowej po terminie, bez zasadnego użycia wyjątku pięcioletniego w art. 68 § 2 O.p., uzasadnia uchylenie zaskarżonej decyzji i wyroku, skutkując koniecznością ich poprawnego rozstrzygnięcia.
Dopuszczenie się błędów formalnych oraz zaniechanie pełnej analizy stanu faktycznego przez organ interpretujący skutkowało bezzasadnością odmowy wydania interpretacji. Organ zobowiązany jest do pełnego zbadania wszystkich elementów, aby prawidłowo dokonać oceny zgodności z przepisami ustawy o VAT.
Zyski opodatkowane na poziomie wspólników spółki osobowej nie mogą być ponownie opodatkowane po jej przekształceniu w spółkę kapitałową, gdyż naruszałoby to zasadę unikania podwójnego opodatkowania dochodów, zgodnie z art. 93a § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej.