Samo uzasadnienie przyczyn korekt deklaracji VAT-7 nie zastępuje formalnego wniosku o stwierdzenie nadpłaty. Postępowanie w sprawie zwrotu nadpłaty nie może być wszczęte bez wymaganego wniosku, złożonego w terminie określonym przez prawo podatkowe.
Oddalenie skargi kasacyjnej DIAS, uznanie transakcji za eksport poza UE, który podlega zwolnieniu z VAT, mimo błędnego uzasadnienia decyzji WSA.
Oddalając skargę kasacyjną, NSA ustanowił zasadę, że dodatkowe zobowiązanie podatkowe w trybie art. 112c ustawy o VAT może zostać nałożone tylko przy wykazaniu, że podatnik świadomie uczestniczył w transakcjach z wykorzystaniem tzw. pustych faktur. Brak niezbędnego postępowania dowodowego prowadzi do uchylenia decyzji podatkowej.
Opłata targowa pobierana jest zgodnie z przepisami stanowionymi przez organy gminy i powiązana z przedmiotem czynności sprzedaży na targowiskach. Nie narusza to zasady równości i pozostaje w zgodzie z ustawą o podatkach lokalnych.
Oddalenie skargi kasacyjnej jako nieopartej na usprawiedliwionych podstawach; Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że uchybienia proceduralne nie miały istotnego wpływu na wynik sprawy.
Maksymalna stawka opłaty targowej, zgodnie z art. 19 pkt 1 lit. a ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, ma charakter przedmiotowy, odnosząc się do czynności sprzedaży na targowisku, a nie podmiotowy związany z konkretnym podatnikiem.
Złożono skargę kasacyjną od wyroku dotyczącą ustalenia opłaty targowej, lecz Naczelny Sąd Administracyjny uznał skargę za niemającą uzasadnienia, podkreślając, że rada gminy miała prawo do ustalania opłat, a zarzuty proceduralne nie miały wpływu na istotę merytoryczną sprawy.
Wartość dywidendy rzeczowej w formie lokali ustalana jest według wartości określonej w uchwale zgromadzenia wspólników i stanowi podstawę opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym. Przychodem jest wartość, która musi odpowiadać wartości rynkowej na dzień uchwały.
Opłata targowa, ustalona zgodnie z ustawą o podatkach i opłatach lokalnych oraz uchwałą rady gminy, jest prawidłowa, jeśli mieszczą się w wyznaczonych limitach, a błędy proceduralne w doręczeniu nie uzasadniają stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej.
Agencja Mienia Wojskowego w roku 2019 była podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą i zobowiązana do opłacania podatku od nieruchomości zgodnie z ustawą o podatkach lokalnych. Przepisy nowelizacyjne z 2023 r. nie mają zastosowania wstecz, co wyklucza zmianę interpretacji w bieżącej sprawie.
Koszty uzyskania przychodów z tytułu dobrowolnego umorzenia udziałów w spółce przekształconej powinny być określane na podstawie wartości bilansowej spółki na dzień przekształcenia, a nie kosztów historycznych.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że nie wykazano, by Skarżąca świadomo udziału w oszustwie podatkowym. Uchylono decyzję ustalającą zobowiązanie podatkowe z powodu braku pełnego postępowania dowodowego przez organy skarbowe.
Z zaskarżonego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wynika, że opłata targowa odnosi się do powierzchni targowiska, zgodnie z definicją ustawową, a interpretacja przyjęta przez sądy administracyjne nie narusza zasady równości wobec prawa. Skarga kasacyjna zostaje oddalona.
Zasada in dubio pro tributario nie ma zastosowania w przypadku interpretacji charakteru maksymalnej stawki opłaty targowej, która ma charakter przedmiotowy, związany z czynnością sprzedaży na targowiskach, a nie podmiotowy, związany z osobą podatnika.
Skarga na obwieszczenie o licytacji ogranicza się do badania formalnej poprawności obwieszczenia, nie wnikając w merytoryczne aspekty wcześniejszych etapów postępowania egzekucyjnego, takich jak opis i oszacowanie nieruchomości. Nieważność operatu szacunkowego nie stanowiła podstawy do uchylenia danego postanowienia.
Magazynki oraz powierzchnie ekspozycyjne wynajmowane od podmiotów trzecich nie stanowią miejsc prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5 ust. 2b pkt 2 ustawy o NIP i nie podlegają zgłoszeniu identyfikacyjnemu w NIP-8.
Maksymalna stawka dzienna opłaty targowej ustalana jest w relacji do powierzchni stoiska; jej przedmiotowy charakter nie prowadzi do naruszenia zasady równości względem konstytucji. Samorządy mają prawo różnicować stawki podatków lokalnych w ograniczeniach przepisów materialnych.