W przypadku udostępniania informacji publicznej błędna interpretacja przepisów KPA przez organ administracyjny uzasadnia stwierdzenie jego bezczynności, natomiast zarzuty proceduralne dotyczące takiego stwierdzenia wymagają wykazania ich istotnego wpływu na wynik sprawy.

W przypadku braku istnienia prawa użytkowania wieczystego administracyjne postępowanie dotyczące jego przekształcenia w prawo własności staje się bezprzedmiotowe, co uzasadnia jego umorzenie na podstawie art. 105 § 1 k.p.a.

NSA uznał, że cele wywłaszczenia działek jako strefy ochronnej zostały zrealizowane, co wyklucza możliwość ich zwrotu, potwierdzając utrzymanie mocy decyzji organów administracyjnych.

Decyzja organu II instancji wydana z naruszeniem reguł oceny dowodów winna być uchylona, o ile stwierdzona nierzetelność w zakresie ustaleń faktycznych mogła wpłynąć na prawidłowość rozstrzygnięcia. Skarga kasacyjna oddalona z uwagi na zgodność sentencji z prawem.

Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na brak wykazania przekroczenia granic uznania administracyjnego i brak podstaw do przyjęcia naruszenia prawa w decyzji o odmowie zasiłku celowego.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, uznając, iż postępowanie wszczęto po 19 września 2020 r., co uzasadnia zastosowanie przepisów Prawa budowlanego w brzmieniu po nowelizacji, skutkując tym samym prawidłowym nałożeniem obowiązku rozbiórki na właścicieli nieruchomości.

W zakresie budowy obiektu budowlanego tymczasowego, którego budowa bez wymaganego pozwolenia na budowę może być uznana za samowolę, kluczowe jest ustalenie kwestie trwałego związania z gruntem oraz daty realizacji w kontekście zmian prawnych. Wadliwa ocena dowodów i ustalenia faktyczne mogą skutkować uchyleniem decyzji nakazujących rozbiórkę.

Organ administracji publicznej nie może pozostawić wniosku o udostępnienie informacji publicznej bez rozpoznania, uznając za przetworzony, bez wydania decyzji, co stanowi bezczynność administracyjną.

Wobec braku spełnienia przez zmarłą okresu składkowego, zaginięcie przez śmierć nie stanowi przesłanki do przyznania renty rodzinnej w drodze wyjątku. Renty socjalne z zagranicy nie wykluczają krajowych świadczeń wyjątkowych.

Organ administracyjny zobowiązany jest do prawidłowego stosowania procedur określonych w ustawie o dostępie do informacji publicznej, w tym do wydania decyzji odmownej w razie braku wykazania szczególnego interesu publicznego, a jego bezczynność w tej kwestii będzie podlegała kontroli sądowej.

W przypadku przyznania dodatku węglowego, kluczowe znaczenie ma rzeczywiste zamieszkanie i prowadzenie gospodarstwa domowego pod wskazanym adresem. Przyznanie świadczenia nienależnego, w wyniku świadomego wprowadzenia w błąd organu, uzasadnia decyzję o jego zwrocie (art. 30 ust. 2 pkt 2 u.ś.r.). Skarga kasacyjna została oddalona.

Wysokość odszkodowania za wygasłe ograniczone prawo rzeczowe, takie jak służebność przesyłu, zależy od rzeczywistej wartości ekonomicznej tego prawa. Samo wygaśnięcie służebności nie implikuje automatycznego przyznania odszkodowania, jeżeli wycena rzeczoznawcy wykazuje zerowy wpływ na wartość nieruchomości.

Sytuacja dopuszczenia się istotnego odstąpienia od ustaleń i warunków określonych w decyzji o pozwoleniu na budowę i projekcie budowlanym uzasadnia prowadzenie postępowania naprawczego na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 4 p.b., niezależnie od upływu czasu od realizacji inwestycji.

Podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej, po stwierdzeniu, że żądana informacja ma charakter przetworzony, zobowiązany jest do wydania decyzji odmownej, jeśli wnioskodawca nie wykaże szczególnej istotności dla interesu publicznego, a nie może pozostawić wniosku bez rozpoznania. (art. 16 ust. 2 u.d.i.p.)

Przyznanie świadczeń w drodze wyjątku, zgodnie z art. 83 ust. 1 ustawy FUS, wymaga spełnienia przesłanek wskazujących na szczególne okoliczności uniemożliwiające podleganie ubezpieczeniom. Brak spełnienia tych przesłanek skutkuje odmową takiego świadczenia.

Bezczynność organu przy udostępnianiu informacji publicznej nie może być usprawiedliwiona zarzutem nadużycia prawa, jeśli nie wydano decyzji administracyjnej o odmowie na podstawie stwierdzenia takiego nadużycia.