Przyznanie stypendium rektora wymaga uzyskania wyróżniających wyników w nauce wyrażających się wysoką średnią ocen z przedmiotów ocenianych liczbowo. Oceny techniczne, jak zaliczenie seminarium doktoranckiego, nie stanowią podstawy do nadania punktów i nie mogą być włączane do średniej ocen, co wyklucza przyznanie stypendium przy braku odpowiedniej punktacji. Sąd uznaje odmowę przyznania stypendium

Odmowa wypłaty wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i dodatkowy, oparta na art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej i art. 115a ustawy o Policji uznanym za niezgodny z konstytucją, jest bezpodstawna; ekwiwalent należy obliczyć według zasad obowiązujących przed 6 listopada 2018 r.

Przy obliczaniu ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy policjantów w kontekście wyroku Trybunału Konstytucyjnego, stosuje się przepisy sprzed 6 listopada 2018 r., a ekwiwalent ustala się uwzględniając przelicznik 1/21, nie 1/30.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że stosowanie art. 115a ustawy o Policji w brzmieniu wyeliminowanym przez wyrok TK z 30 października 2018 r. było niedopuszczalne. Organy administracyjne powinny ustalać ekwiwalent za urlop według zasad obowiązujących przed datą orzeczenia TK.

Numer telefonu nie stanowi danej osobowej w rozumieniu art. 4 pkt 1 RODO, jeśli administrator nie dysponuje dodatkowymi informacjami umożliwiającymi identyfikację osoby. Uznanie numeru telefonu za daną osobową wymaga możliwości jego treściowego powiązania z innymi informacjami, identyfikującymi właściciela.

Numer telefonu nie stanowi danych osobowych o zidentyfikowanej osobie, jeśli dysponent danych nie posiada dodatkowych informacji umożliwiających przypisanie numeru konkretnej osobie, co wyklucza kwalifikację działań jako bezprawnego przetwarzania danych osobowych.

Numer telefonu nie jest dane osobowe, o ile jego posiadanie nie pozwala na bezpośrednie ani pośrednie zidentyfikowanie osoby, bez nadmiernego wysiłku i dodatkowych informacji. Decyzje oddalające przypisanie danych osobowych uchylone.

Podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej nie może odmówić jej na podstawie istnienia odrębnych reżimów prawnych, o ile nie zachodzi kolizja norm w pełni regulujących dostęp do tej informacji.

Bezczynność Polskich Kolei Państwowych S.A. w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej była nieuzasadniona, gdyż nie wykazano całościowego wyłączenia stosowania przepisów u.d.i.p. przez odrębne regulacje prawne dotyczące tej samej materii.

Decyzja o odmowie wydania wizy krajowej przez konsula nie podlega kontroli sądów administracyjnych zgodnie z art. 5 pkt 4 p.p.s.a., a skarga kasacyjna w tej materii jest niedopuszczalna. NSA oddalił skargę odrzucając stwierdzenie naruszenia prawa do sądu oraz przepisów konstytucyjnych i unijnych.