Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że w sprawie braku bezczynności ani przewlekłego prowadzenia postępowania przez Wojewodę Mazowieckiego w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość przejętą pod drogi publiczne. Wniosek Z. sp. z o.o. dotyczył innego postępowania, co wykluczało bezczynność organu.

W postępowaniu z wniosku organizacji społecznej o wszczęcie procedury administracyjnej, ocena interesu społecznego winna uwzględniać kontekst i cele statutowe organizacji oraz rzeczywiste związki z przedmiotem wniosku, lecz nie może zastąpić merytorycznej oceny przesłanek o wpis do rejestru zabytków, która winna być przedmiotem odrębnego postępowania.

Wnioski i żądania dotyczące ustalenia odszkodowania powinny być kierowane do właściwego organu zgodnie z przepisami materialnymi oraz proceduralnymi, a organ administracji publicznej nie pozostaje w bezczynności ani przewlekłości, jeżeli nie toczy się przed nim właściwe postępowanie.

Niedopłaty za media, rozliczane zaliczkowo, muszą być ujmowane proporcjonalnie w wydatkach miesięcznych przy rozliczaniu dodatku mieszkaniowego, co jest zgodne z art. 5 ust. 4a ustawy o dodatkach mieszkaniowych.

Bezczynność organu administracji publicznej, polegająca na nieuzasadnionym odwlekaniu wydania decyzji, przy istnieniu pozytywnych uzgodnień i braku przeszkód prawnych, stanowi rażące naruszenie prawa uzasadniające wymierzenie organowi grzywny.

Dla nabycia z mocy prawa własności nieruchomości zajętej pod drogę publiczną, konieczne jest formalne zaliczenie drogi do odpowiedniej kategorii dróg publicznych przed 1 stycznia 1999 roku, co wyklucza sam status ogólnodostępnej drogi bez takiej klasyfikacji.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Rady Gminy Jasieniec, uznając, że uchwała, jako naruszająca kompetencje regulowane art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. a ustawy o samorządzie gminnym, jest nieważna.

Brak podstaw do uznania decyzji komunalizacyjnej za zgodną z prawem z racji obalenia domniemania zgodności wpisu w księdze wieczystej oraz wykazania, że działka nie stanowiła mienia państwowego w dacie decyzji, co skutkowało oddaleniem skargi kasacyjnej.

Obowiązek usunięcia odpadów nałożony na skarżącą przez organy administracyjne pozostaje w mocy. Organ administracyjny, działając zgodnie z wcześniejszymi orzeczeniami sądowymi, prawidłowo zastosował przepisy ustawy o odpadach.

Oddalenie skargi kasacyjnej w sprawie o świadczenie pielęgnacyjne; brak orzeczenia o niepełnosprawności rodziców osoby wymagającej opieki wyklucza przyznanie świadczenia osobom dalszym, mimo faktycznej rezygnacji z pracy opiekuna z dalszej kolejności.

Oddalenie skargi kasacyjnej wskazuje na prawidłowość przyjęcia, że nieruchomość niezwięzania z uprzednim zaliczeniem drogi do odpowiednich kategorii nie spełnia przesłanek art. 73 ust. 1 ustawy z 13 października 1998 r. dla nabycia własności publicznej z mocy prawa.

Nabycie własności nieruchomości przez Gminę Miasto W. z dniem 1 stycznia 1999 r. na podstawie art. 73 ust. 1 ustawy z 13 października 1998 r. możliwe jest wyłącznie przy nienagannym spełnieniu przesłanek, w tym formalnego zaliczenia drogi do kategorii dróg publicznych przed 31 grudnia 1998 r.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż decyzja organu odwoławczego nie może być wydana na niekorzyść strony bez dostatecznego wykazania rażącego naruszenia prawa, które usprawiedliwiałoby odstępstwo od zakazu reformationis in peius wynikającego z art. 139 k.p.a.