Rada Miasta Krakowa, przyjmując uchwałę planistyczną, przekroczyła granice władztwa planistycznego, naruszając zasady proporcjonalności i równości oraz nie uzasadniając racjonalnie zróżnicowania regulacji terenów przyległych.

Decyzja administracyjna wchodzi do obrotu prawnego, nawet przy wadliwym doręczeniu, jeśli okoliczności potwierdzają jej uzewnętrznienie. Ustawa zmieniająca K.p.a. wyklucza stwierdzenie wydania z naruszeniem prawa decyzji administracyjnej po upływie 30-letniego terminu prekluzji.

Uchwała rady gminy przy ustalaniu planu miejscowego naruszająca zasadę proporcjonalności i przekraczająca granice władztwa planistycznego przez nieuzasadnione ograniczenie prawa własności, prowadzi do jej stwierdzenia nieważności w części. NSA potwierdził istotność ochrony konstytucyjnego prawa własności w procesie planowania przestrzennego.

Skarga kasacyjna dotycząca odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego została oddalona, ponieważ skarżący nie wykazał spełnienia warunku rezygnacji z pracy zarobkowej z powodu opieki nad osobą niepełnosprawną w sposób uniemożliwiający podjęcie zatrudnienia.

Nie jest możliwe zastosowanie odstępstwa z art. 7 ust. 2a u.o.g.r.l. bez spełnienia warunku umiejscowienia co najmniej połowy powierzchni działek w obszarze zwartej zabudowy. Konieczne jest uzyskanie zgody właściwego ministra na przeznaczenie gruntów rolnych na cele nierolnicze.

Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na brak podstaw do wznowienia postępowania administracyjnego, przy jednoczesnym uznaniu prawidłowości postępowania organów administracji. Zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania okazały się nieadekwatne.

Uchwała Rady Miasta Krakowa o planie miejscowym przekroczyła granice władztwa planistycznego, naruszając konstytucyjną zasadę proporcjonalności wobec ograniczeń prawa własności, co skutkuje jej nieważnością w zakresie działki skarżącej.

Rozbudowa stawu bez wymaganego prawem zgłoszenia, stanowiąca samowolę budowlaną, wymaga nakazu rozbiórki w sytuacji braku spełnienia obowiązków legalizacyjnych, co jest obligatoryjne i niezależne od woli organu.

Bezsporne jest, że skarżąca spółka nie wykazała interesu prawnego, umożliwiającego stwierdzenie nieważności decyzji z sierpnia 2013 r., a zgłoszone zarzuty szły poza granice legitymacji procesowej i zostały słusznie oddalone.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że budowla ziemna stanowiąca nasyp pod wieżą widokową jest osobnym obiektem budowlanym wymagającym pozwolenia na budowę, a jej wzniesienie w trybie samowoli budowlanej uzasadnia wstrzymanie prac budowlanych zgodnie z art. 48 ust. 2-3 Prawa budowlanego.

Instalowanie urządzeń telekomunikacyjnych na stacji bazowej stanowi jej rozbudowę, jeśli zmienia jej parametry nadawania, a więc wymaga pozwolenia na budowę zgodnie z art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego.

Przepisy art. 100c i 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy obejmują wszystkich cudzoziemców, niezależnie od daty przybycia do Polski, co uzasadnia kontrolę bezczynności organów administracyjnych mimo szczególnych regulacji okresowych.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził konieczność ścisłego przestrzegania wymogów formalnych aktualizacji operatu szacunkowego jako integralnej części dowodu, co jest niezbędne do prawidłowego ustalenia odszkodowania oraz zaliczania wypłaconych zaliczek.

Wnioskowane dokumenty jako informacje publiczne podlegają udostępnieniu, a faktury wystawiane przez podmioty prywatne są dokumentami prywatnymi i wymagają udostępnienia opisu ich treści, nie kopii. Bezczynność organu nie miała charakteru rażącego.

Kara dyscyplinarna wydalenia ze służby, jako środek reakcji na przewinienie dyscyplinarne związane z naruszeniem zasad etyki zawodowej, musi być adekwatna do całości okoliczności popełnionych czynów i ich skutków.