Decyzja organu I instancji nie została skutecznie doręczona, gdyż naruszono zasadę doręczania pełnomocnikowi ogólnemu wpisanemu do Centralnego Rejestru Pełnomocnictw Ogólnych, co uniemożliwiło skuteczne wniesienie odwołania i wszczęcie kontroli instancyjnej decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny, w sprawie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego wobec skarżącej, oddalił skargę kasacyjną uznając, że nie doszło do naruszeń proceduralnych mających istotny wpływ na wynik sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. Decyzja o uchyleniu postanowienia była uzasadniona błędami formalnymi.

Korekty wynagrodzenia w transakcjach między podmiotami powiązanymi, niesłużące usunięciu błędów lub reklamacjom, stanowią korekty cen transferowych, podlegające szczególnej regulacji prawnej zgodnie z art. 11e u.p.d.o.p.

Osoba pełniąca funkcję prezesa zarządu spółki ponosi odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki w VAT, jeżeli nie zgłasza wniosku o upadłość mimo stanu niewypłacalności. Przesłanka egzoneracyjna nie wymaga istnienia wielu wierzycieli.

Wyrok uchylający decyzję podatkową nie powoduje natychmiastowego ustania postępowania egzekucyjnego, a jedynie może je zawieszać do chwili prawomocności. W postępowaniu egzekucyjnym wymaga się uprawomocnienia wyroków jako przesłanki umorzenia egzekucji.

Podstawą dokonania korekty podatku naliczonego z art. 86 ust. 19a u.p.t.u. jest uzgodnienie i spełnienie warunków obniżenia podstawy opodatkowania, w tym zwrot zaliczki, jeżeli do dostawy towaru nie doszło, a uzgodnienia te są materialnie potwierdzone.

Skarga kasacyjna na wyrok oddalający skargę na postanowienie o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania była bezzasadna, gdyż uchybienie terminu było należycie stwierdzone przez organ podatkowy.

Opłaty ponoszone przez Towarzystwo Ubezpieczeniowe w ramach współpracy z leasingodawcą i jego agentem ubezpieczeniowym, na podstawie wspólnej umowy, nie stanowią odpłatnego świadczenia usług podlegającego opodatkowaniu podatkiem VAT.

NSA stwierdził, że uchybienia proceduralne WSA w zakresie oceny należytej staranności i dobrej wiary podatnika oraz wadliwe uzasadnienie wyroku mogą wpływać na wynik sprawy, uzasadniając przekazanie jej do ponownego rozpoznania.

Postępowanie o stwierdzenie nadpłaty podatku nie może służyć jako środek do oceny prawidłowości doręczeń i decyzji wymiarowych, które mogą być kwestionowane jedynie w trybach nadzwyczajnych zgodnie z ustalonym porządkiem prawnym.

Grunty po zlikwidowanej linii kolejowej używane przez przedsiębiorcę, mimo niewykorzystywania ich bezpośrednio w działalności transportowej, zachowują związek z działalnością gospodarczą, gdyż mogą być faktycznie lub potencjalnie wykorzystywane w tej działalności, co uzasadnia zastosowanie odpowiedniej stawki podatkowej.

Odmowa ograniczenia poboru zaliczek na podatek dochodowy oparta na założeniu, że brak opodatkowania w Norwegii wyklucza zastosowanie konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania, jest niezgodna z prawem. Spełnienie przesłanek konwencji umożliwia zastosowanie tzw. ulgi abolicyjnej.

Pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego przyznawana na podstawie ustawy o SOP nie jest zwolniona z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 49a u.p.d.o.f., ponieważ nie jest tożsama z ekwiwalentem za rezygnację z lokalu.

Dochody osiągane z pracy na statkach eksploatowanych w transporcie międzynarodowym przez przedsiębiorstwa norweskie podlegają konwencji polsko-norweskiej, umożliwiając stosowanie ulgi abolicyjnej, niezależnie od braku ograniczonego obowiązku podatkowego i zapłaty podatku w Norwegii.

Nieprawomocny wyrok uchylający decyzję podatkową skutkuje zawieszeniem postępowania egzekucyjnego, lecz nie prowadzi do uznania braku wymagalności obowiązku, gdyż decyzja nie wywołuje skutków prawnych jedynie do chwili uprawomocnienia się wyroku sądowego.

Sam fakt posiadania nieruchomości przez przedsiębiorcę nie przesądza o jej związaniu z działalnością gospodarczą. Wymagane jest faktyczne lub potencjalne wykorzystanie nieruchomości w działalności, co musi być oceniane indywidualnie.

Nieruchomość pozostaje związana z prowadzeniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l., jeśli znajduje się w rejestrze środków trwałych i podjęto działania celem jej wynajmu, niezależnie od braku aktualnej działalności gospodarczej na terenie nieruchomości.

Zarówno faktyczne niewykorzystywanie nieruchomości w działalności gospodarczej, jak i brak ich formalnego wyłączenia z gospodarczego użytkowania (decyzja nadzoru budowlanego) nie wyłączają stosowania wyższej stawki podatku od nieruchomości z art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l.

Pojęcie „związania gruntu, budynku lub budowli z prowadzeniem działalności gospodarczej” jest szersze od pojęcia „zajęcia” nieruchomości na prowadzenie działalności gospodarczej. Dla uznania nieruchomości za związaną z działalnością gospodarczą nie jest zatem konieczne jej faktyczne wykorzystywanie do tej działalności.

Nieprawomocny wyrok uchylający decyzję podatkową nie znosi wymagalności obowiązku, uzasadniając jedynie zawieszenie postępowania egzekucyjnego zgodnie z art. 152 § 1 p.p.s.a. oraz art. 56 § 1 pkt 1 u.p.e.a., do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia.

Członek zarządu spółki odpowiada solidarnie za zobowiązania podatkowe spółki, jeśli nie wykaże należnej staranności, w szczególności nie złoży wniosku o upadłość w terminie, mimo oczywistej niewypłacalności spółki.

Posiadanie przez przedsiębiorcę gruntu pod zlikwidowaną linią kolejową, połączone z potencjalnym wykorzystaniem w działalności gospodarczej, wystarcza do uznania gruntu za związanego z działalnością gospodarczą w ramach rozumienia art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l.