Decyzja orzekająca o odpowiedzialności podatkowej członka zarządu za zaległości spółki nie wywiera skutków prawnych, jeśli doręczona zostaje po przedawnieniu głównego zobowiązania podatkowego. Moment doręczenia jest decydujący dla skuteczności takiej decyzji.
Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrzymuje w mocy wyrok WSA, potwierdzając prawidłowość odmowy podatkowej ulgi w kontekście art. 67a § 1 pkt 3 o.p., wykazując, że organ prawidłowo ocenił materiał dowodowy i nie przekroczył granic uznania administracyjnego.
Doręczenie zastępcze decyzji podatkowej, w trybie art. 150 O.p., musi spełniać wymóg jednoznacznego dowodu zawiadomienia adresata, inaczej doręczenie jest nieskuteczne, co uniemożliwia zamknięcie drogi do zaskarżania.
NSA oddalił skargę kasacyjną uznając, że WSA prawidłowo uchylił postanowienie organu administracyjnego z powodu wadliwego zastosowania przesłanek umorzenia kosztów egzekucyjnych oraz błędnej interpretacji interesu publicznego w kontekście egzekucji administracyjnej.
W przypadku rozbieżności wykładni normy prawnej w orzecznictwie administracyjnym, działanie organu podatkowego zgodnie z jedną z przyjętych interpretacji nie spełnia przesłanki rażącego naruszenia prawa, nawet jeżeli sądy administracyjne prezentują alternatywne stanowiska.
Transakcja pomiędzy stronami polega na dostawie towarów oraz świadczeniu usługi najmu, podlegając opodatkowaniu VAT bez zastosowania zwolnienia dla usług finansowych; obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury.
Decyzja SKO uchylająca decyzję Burmistrza była zasadna, mimo błędów proceduralnych, które nie wpływały istotnie na prawidłowość końcowego rozstrzygnięcia uchylającego rozpatrywaną decyzję.
Właściwe opodatkowanie nieruchomości jako związanej z działalnością gospodarczą wymaga m.in. posiadania przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą oraz braku formalnego wyłączenia z użytkowania przez decyzję organu nadzoru budowlanego, niezależnie od złego stanu technicznego budynku.
Działalność wspierająca irlandzką spółkę przez pracowników działa zdalnie w Polsce nie tworzy zakładu podatkowego w rozumieniu międzynarodowej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, jeśli nie posiada cech zasadniczej działalności przedsiębiorstwa.
NSA uchyla wyrok WSA i decyzję o podatku dochodowym od osób fizycznych, uznając, że wszczęcie postępowania karnego skarbowego miało charakter instrumentalny, jedynie w celu zawieszenia biegu przedawnienia.
Oddalenie skargi kasacyjnej T. sp. z o.o. w przedmiocie zaliczenia określonych kosztów do kosztów uzyskania przychodów za rok 2017, dokonując prawnej oceny rozbieżności związanych z wykładnią pojęcia "jednorazowej wartości transakcji" oraz zasadą rozpoznawania sprawy na posiedzeniu niejawnym w kontekście przepisów ustawy COVID-19.
Stan techniczny budynku nie stanowi przesłanki wyłączającej nieruchomość spod kategorii związanych z działalnością gospodarczą w kontekście opodatkowania podatkiem od nieruchomości. Właściciel nieruchomości będącej w posiadaniu przedsiębiorcy podlega opodatkowaniu według stawek właściwych dla nieruchomości związanej z działalnością gospodarczą (art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l.).
Brak decyzji ostatecznej organu nadzoru budowlanego wyłączającej budynek z użytkowania uzasadnia uznanie nieruchomości za związaną z działalnością gospodarczą, mimo złego stanu technicznego budynku. Opodatkowanie odbywa się na podstawie jego formalnego ujęcia w środkach trwałych przedsiębiorstwa.
Skarga kasacyjna dotycząca egzekucji świadczeń pieniężnych i zajęcia nieruchomości, oparta na przedawnieniu obowiązku oraz bezskuteczności zajęcia, została oddalona. Zarzuty skarżącej były bezzasadne w kontekście stosowanych przepisów o postępowaniu egzekucyjnym.
Kontenery telekomunikacyjne, ze względu na brak trwałości związania z gruntem i możliwość ich łatwego przeniesienia, nie mogą być uznane za budynki na gruncie ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Tymczasowe obiekty budowlane podlegają ocenie, czy spełniają kryteria dla budynków lub budowli, co wyklucza je z kategorii budynków bez należytego posadowienia.
Podatnicy, którzy nabyli budynki mieszkalne przed 1 stycznia 2022 r., mogą zaliczać odpisy amortyzacyjne do kosztów uzyskania przychodów tylko do 31 grudnia 2022 r., zgodnie z nowymi regulacjami. Przepisy nie przewidują odmiennych okresów przejściowych, mimo zmian wprowadzonych w art. 1 pkt 16 ustawy zmieniającej.
Zaliczki na udział w zysku wypłacane przez spółkę komandytową komplementariuszowi w trakcie roku podatkowego nie skutkują obowiązkiem zryczałtowanego poboru podatku dochodowego, gdyż podatek taki może być pobrany wyłącznie od faktycznie uzyskanego przychodu.