Decyzja organu I instancji nie została skutecznie doręczona, gdyż naruszono zasadę doręczania pełnomocnikowi ogólnemu wpisanemu do Centralnego Rejestru Pełnomocnictw Ogólnych, co uniemożliwiło skuteczne wniesienie odwołania i wszczęcie kontroli instancyjnej decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny, w sprawie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego wobec skarżącej, oddalił skargę kasacyjną uznając, że nie doszło do naruszeń proceduralnych mających istotny wpływ na wynik sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. Decyzja o uchyleniu postanowienia była uzasadniona błędami formalnymi.

Wyrok uchylający decyzję podatkową nie powoduje natychmiastowego ustania postępowania egzekucyjnego, a jedynie może je zawieszać do chwili prawomocności. W postępowaniu egzekucyjnym wymaga się uprawomocnienia wyroków jako przesłanki umorzenia egzekucji.

Korekty wynagrodzenia za usługi między podmiotami powiązanymi, wynikające z aktualizacji rzeczywistych kosztów, stanowią korekty cen transferowych na gruncie art. 11e ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych i jako takie muszą spełniać wszystkie wymagane tym przepisem warunki formalne.

Korekty wynagrodzenia w transakcjach między podmiotami powiązanymi, niesłużące usunięciu błędów lub reklamacjom, stanowią korekty cen transferowych, podlegające szczególnej regulacji prawnej zgodnie z art. 11e u.p.d.o.p.

Osoba pełniąca funkcję prezesa zarządu spółki ponosi odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki w VAT, jeżeli nie zgłasza wniosku o upadłość mimo stanu niewypłacalności. Przesłanka egzoneracyjna nie wymaga istnienia wielu wierzycieli.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną I. S. uznając, że przedawnienie zobowiązania podatkowego z 2014 r. zostało prawidłowo zawieszone zgodnie z art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej, a brak instrumentalności w wszczęciu postępowania karno-skarbowego potwierdzają zgromadzone dowody.

Sarnadys na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną Samorządowego Kolegium Odwoławczego, potwierdzając, iż samo posiadanie nieruchomości przez przedsiębiorcę nie implikuje ich związku z działalnością gospodarczą, konieczne jest dowiedzenie ich faktycznego wykorzystania do celów gospodarczych.

Dochody osiągane z pracy na statkach eksploatowanych w transporcie międzynarodowym przez przedsiębiorstwa norweskie podlegają konwencji polsko-norweskiej, umożliwiając stosowanie ulgi abolicyjnej, niezależnie od braku ograniczonego obowiązku podatkowego i zapłaty podatku w Norwegii.

Członek zarządu spółki odpowiada solidarnie za zobowiązania podatkowe spółki, jeśli nie wykaże należnej staranności, w szczególności nie złoży wniosku o upadłość w terminie, mimo oczywistej niewypłacalności spółki.

Posiadanie przez przedsiębiorcę gruntu pod zlikwidowaną linią kolejową, połączone z potencjalnym wykorzystaniem w działalności gospodarczej, wystarcza do uznania gruntu za związanego z działalnością gospodarczą w ramach rozumienia art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l.

Nieprawomocny wyrok uchylający decyzję podatkową skutkuje zawieszeniem postępowania egzekucyjnego, lecz nie prowadzi do uznania braku wymagalności obowiązku, gdyż decyzja nie wywołuje skutków prawnych jedynie do chwili uprawomocnienia się wyroku sądowego.

Nieprawomocny wyrok uchylający decyzję podatkową nie znosi wymagalności obowiązku, uzasadniając jedynie zawieszenie postępowania egzekucyjnego zgodnie z art. 152 § 1 p.p.s.a. oraz art. 56 § 1 pkt 1 u.p.e.a., do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia.

Sam fakt posiadania nieruchomości przez przedsiębiorcę nie przesądza o jej związaniu z działalnością gospodarczą. Wymagane jest faktyczne lub potencjalne wykorzystanie nieruchomości w działalności, co musi być oceniane indywidualnie.