Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził brak bezczynności organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej, gdyż wnioskowane informacje znajdują się w posiadaniu Spółki komunalnej, niezobowiązanej do bezpośredniego udostępnienia przez Burmistrza.

Przepisy nowelizujące k.p.a. (art. 2 ust. 2) dopuszczające umorzenie postępowań dotyczących decyzji wydanych ponad 30 lat temu nie naruszają konstytucyjnych zasad demokratycznego państwa prawnego, bezpieczeństwa prawnego oraz równości.

Formalne zaprzestanie prowadzenia gospodarstwa rolnego jest koniecznym warunkiem przyznania świadczenia pielęgnacyjnego na podstawie art. 17b ustawy o świadczeniach rodzinnych, co nie zostało wykazane przez osobę zarejestrowaną jako rolnik w ewidencji producentów.

Podmiot przed podpisaniem protokołu kontroli nie jest ostatecznym i publicznie dostępnym dokumentem, a organ rozpoznając wniosek o jego udostępnienie, nie pozostaje w bezczynności, gdy w ciągu ustawowego terminu informuje o przewidywanym harmonogramie uzyskania pełnej dokumentacji.

Informacja publiczna o charakterze przetworzonym wymaga wykazania szczególnego interesu publicznego. Brak wykazania tej przesłanki uzasadnia odmowę jej udostępnienia.

Decyzja administracyjna nie może zostać zmieniona w trybie art. 155 k.p.a., jeżeli zmiana miałaby być dokonywana na podstawie okoliczności faktycznych istniejących w dniu wydania pierwotnej decyzji, które nie były znane organowi, oraz gdy fakt wybudowania budynków został podany do wiadomości w postępowaniu wznowieniowym.

Brak uzasadnienia wyroku naruszającego art. 141 § 4 p.p.s.a., przy braku wytycznych co do dalszego postępowania, uniemożliwia kontrolę instancyjną, co skutkowało uchyleniem wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania.

Tylko Prokurator Generalny jest właściwym organem do wydawania decyzji o dodatku wyrównawczym dla żołnierza zawodowego pełniącego funkcję prokuratora w powszechnej jednostce prokuratury, według przepisów wprowadzających ustawę - Prawo o prokuraturze oraz ustawy o obronie Ojczyzny.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych jest zgodne z art. 113 § 1 k.p.a., a skargę kasacyjną Komendanta Głównego Policji oddalono jako pozbawioną uzasadnionych podstaw.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, że uchwała odmowy przyznania pomocy mieszkaniowej przez Zarząd Dzielnicy była wydana niezgodnie z prawem, wskazując na konieczność uwzględnienia braku osobistego tytułu prawnego do lokalu przez wnioskodawcę.

Decyzja administracyjna jest obarczona istotnymi wadami proceduralnymi i merytorycznymi, wpływającymi na jej skuteczność prawną. Bez dostatecznej indywiduacji przedmiotu prawa w załącznikach do decyzji, uwłaszczenie na podstawie art. 34 ustawy o komercjalizacji PKP nie może zostać uznane za prawomocne.

Nieprawidłowe doręczenie decyzji administracyjnej oraz wadliwe sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego naruszają przepisy proceduralne, co skutkuje uchyleniem wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania. Sąd pierwszej instancji ma obowiązek dokładnego ustalenia stanu faktycznego związanych z doręczeniami.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, iż brak wykazania związku przyczynowego między rezygnacją z zatrudnienia a koniecznością sprawowania opieki nad osobą niepełnosprawną uniemożliwia przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o świadczeniach rodzinnych.