Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok WSA i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania, z uwagi na niedostateczną ocenę stanu faktycznego i dowodowego w związku z odmową przyznania pomocy mieszkaniowej.

NSA oddala skargę kasacyjną J.S., uznając, że brak jest przesłanek do stwierdzenia nieważności decyzji SKO z dnia 14 listopada 2002 r., bowiem decyzjom tym nie można zarzucić rażącego naruszenia prawa zgodnie z art. 156 § 1 k.p.a.

Zwolnienie funkcjonariusza i jego przeniesienie do innej jednostki Policji wymaga dostatecznie uzasadnionego rozstrzygnięcia, które uwzględnia zarówno interes służby, jak i interes indywidualny, unikając cech dowolności w uznaniu administracyjnym.

Decyzja o opróżnieniu lokalu mieszkalnego znajdującego się w dyspozycji Policji, zajmowanego bez tytułu prawnego, jest decyzją związaną, zgodnie z art. 95 ust. 3 pkt 3 ustawy o Policji, i nie podlega ocenie cywilnoprawnych potrzeb mieszkaniowych skarżącego.

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Biłgoraju nie dopuścił się bezczynności w zakresie udostępnienia informacji publicznej, spełniając wymogi ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez udzielenie odpowiedzi na wniosek zgodnie z posiadanymi danymi.

"Wyłącznym obowiązkiem organu administracji publicznej jest przekazanie informacji publicznej, którą faktycznie posiada. Brak informacji nie stanowi podstawy do uznania organu za bezczynnego, jeżeli uzasadni on swoją niemożność udostępnienia zgodnie z u.d.i.p.".

Nieosiągnięcie zakładanego efektu ekologicznego oraz niedotrzymanie terminów realizacji działań w programach ochrony powietrza uzasadnia nałożenie administracyjnej kary pieniężnej, której wysokość winna uwzględniać stopień realizacji celu oraz okoliczności niedotrzymania terminów.