W przypadku odmowy wyrównania uposażenia funkcjonariusza Policji, który odszedł ze służby przed wejściem w życie nowej kwoty bazowej przewidzianej w ustawie, nie przysługuje wyrównanie stosowane wobec funkcjonariuszy pozostających w służbie po dacie zmiany bazowej.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oraz decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, stwierdzając, iż postępowanie w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego powinno być oceniane na podstawie przepisów dotychczasowych, jeśli wniosek o orzeczenie niepełnosprawności złożono przed 31 grudnia 2023 roku.

Z dniem wejścia w życie art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 r., postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji umarza się z mocy prawa po upływie trzydziestu lat od ich wydania, co jest zgodne z zasadami stabilności stosunków prawnych i nie narusza konstytucyjnego prawa do sądu.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż wykazanie naruszenia interesu prawnego skarżącego wymaga odrębnego, merytorycznego rozpoznania zarzutów skargi. Uchwała rady gminy nie jest zgodna z prawem, jeżeli naruszenia interesu prawnego towarzyszy naruszenie normy prawa materialnego, co było błędnie ocenione przez sąd pierwszej instancji.

Wyrok NSA potwierdził legalność różnicowania policyjnych uposażeń oraz ich zgodność z art. 41 ustawy okołobudżetowej na 2023 r., ograniczającego wyższe kwoty bazowe do okresu po 1 marca 2023 r., uznając brak podstaw do zarzutów dyskryminacji konstytucyjnej.

W sprawach o wyrównanie uposażenia policjantów, właściwą drogą postępowania jest postępowanie administracyjne, co wynika z charakteru stosunku służbowego pomiędzy funkcjonariuszem a organem. Roszczenia finansowe z tego stosunku nie stanowią spraw cywilnych.

Uposażenie funkcjonariuszy zwolnionych do końca lutego 2023 r. ustalane jest na podstawie budżetu 2022 r. Brak jest podstaw do konstytucyjnego podważenia takich przepisów. Skarga A. D. na odmowę ich wyrównania jest bezzasadna.

Postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 2016 r. o legalizacji budynku gospodarczego zostało wydane z rażącym naruszeniem prawa, gdyż nie uwzględniało całościowej analizy obiektu jako część funkcjonalno-technicznej całości z innym budynkiem, co stanowi przesłankę nieważności według art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, potwierdzając zgodność zastosowania przepisów ustawy okołobudżetowej oraz zasadności odmowy wyrównania uposażenia dla funkcjonariusza Policji, który odszedł ze służby przed 1 marca 2023 r. Wzrost uposażeń po tej dacie był zgodny z przyjętymi zasadami konstytucyjnymi.

Nie jest dopuszczalne objęcie funkcjonariuszy, którzy zakończyli służbę przed 1 marca 2023 r., podwyżką uposażenia, przewidzianą od 1 marca 2023 r. Rozstrzyganie spraw dot. wyrównania uposażenia funkcjonariuszy, także po ich zwolnieniu, odbywa się w trybie administracyjnym.

W sprawach dotyczących wyrównania uposażenia funkcjonariuszy zwolnionych przed 1 marca 2023 r., które nie uwzględniają późniejszych podwyżek, stosuje się regulacje obowiązujące w dacie zwolnienia. Droga administracyjna jest właściwa dla dochodzenia takich roszczeń.