Milcząca zgoda na użytkowanie obiektu budowlanego wynikająca z art. 54 Prawa budowlanego nie podlega regulacjom o milczącym załatwieniu sprawy z rozdziału 8a K.p.a.; brak sprzeciwu organu nie stanowi decyzji administracyjnej. Zgłoszenie użytkowania jest czynnością materialno-techniczną, niezaskarżalną jako postępowanie administracyjne.

W ustalaniu odszkodowania za nieruchomość wywłaszczoną pod inwestycję drogową należy stosować zasadę korzyści z art. 134 ustawy o gospodarce nieruchomościami, uwzględniając wartości wynikające zarówno z aktualnego sposobu użytkowania, jak i z przeznaczenia wywłaszczeniowego.

Dla przyznania świadczenia pielęgnacyjnego wymagane jest istnienie związku przyczynowego między sprawowaniem opieki nad osobą niepełnosprawną a niemożności podjęcia zatrudnienia; brak takiego związku uzasadnia odmowę przyznania świadczenia.

Zarządzenie pokontrolne organu ochrony środowiska powinno jasno określać obowiązki kontrolowanej jednostki, zwłaszcza gdy przepisy i załączniki do zezwoleń są sprzeczne; nie jest wystarczające jedynie przepisanie przepisów prawa.

Skarga kasacyjna Przedsiębiorstwa G. Sp. z o.o. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu została oddalona, uznając zasadność decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego i potwierdzając obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę dla prac budowlanych związanych z wodociągiem.

Informacja ustalająca wysokość opłaty za usługi wodne, zgodnie z art. 272 ust. 17 Prawa wodnego, ma charakter materialno-techniczny i nie kreuje zobowiązania podatkowego. Decyzja administracyjna, wydana na podstawie art. 273 ust. 6 Prawa wodnego, jest konstytutywna i jedynie ona ustala wysokość zobowiązania podatkowego.

Odmowa przyznania zasiłku celowego specjalnego nie narusza przepisów prawa, jeśli sytuacja skarżącego nie jest szczególnie uzasadniona, a ocena dowodów nie wykazuje uchybienia zasadom logiki, nawet jeśli jego dochód przekracza kryterium dochodowe ustawy o pomocy społecznej.

NSA utrzymał w mocy wyrok WSA, wskazując, że uznaniowy charakter zasiłku celowego specjalnego wymaga zaistnienia sytuacji wyjątkowych, których brak skutkuje odmową jego przyznania.

Raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko musi zawierać właściwie opisane oraz różniące się od siebie warianty, w tym racjonalny wariant alternatywny oraz racjonalny wariant najkorzystniejszy dla środowiska, które nie mogą być pozorne ani sprowadzać się do minimalnych technicznych różnic.

Zobowiązanie z tytułu opłaty zmiennej za odprowadzanie wód opadowych powstaje poprzez wydanie decyzji administracyjnej na podstawie art. 272 ust. 19 lub art. 273 ust. 6 Prawa wodnego; samą informację o wysokości opłaty nie uznaje się za zdarzenie kreujące zobowiązanie podatkowe.

Decyzja o ustaleniu wysokości opłaty zmiennej, wydana zgodnie z art. 272 ust. 19 i art. 273 ust. 6 Prawa wodnego, ma charakter konstytutywny, a nie deklaratoryjny, a informacja na podstawie art. 272 ust. 17 stanowi czynność materialno-techniczną. Naruszenie terminu z art. 68 § 1 o.p. skutkuje wygaśnięciem możliwości ustalenia zobowiązania.

Zakaz grodzenia terenów przy publicznych wodach powierzchniowych określony w art. 232 ust. 1 Prawa wodnego nie podlega odstępstwom bez istotnego zagrożenia bezpieczeństwa publicznego. Argumenty związane z ochroną własności i działalnością gospodarczą nie uzasadniają odstępstwa, jeśli nie dowiedziono poważnego i powszechnego zagrożenia.

Na podstawie art. 184 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną jako bezzasadną, uznając za prawidłowe i zgodne z prawem nałożenie przez organy administracyjne kary za nieterminowe złożenie sprawozdania z odbioru odpadów, bez podstaw do zastosowania art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a.

Czas dopływu ścieków do jeziora, w kontekście art. 75 pkt 2 lit. d ustawy Prawo wodne, należy liczyć od momentu wypłynięcia ścieków z oczyszczalni. Wody opuszczające oczyszczalnię ścieków są nadal ściekami, co wpływa na ocenę spełnienia przesłanki czasowej zakazu wprowadzenia takich ścieków do jeziora.

Zobowiązanie z tytułu opłaty zmiennej za odprowadzanie wód opadowych i roztopowych nie powstaje na podstawie doręczonej informacji materialnotechnicznej, lecz w wyniku decyzji administracyjnej o charakterze konstytutywnym, wydanej zgodnie z art. 272 ust. 19 lub art. 273 ust. 6 Prawa wodnego.