Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Prezesa Zarządu Przedsiębiorstwa Usług Komunalnych w S., podtrzymując stwierdzenie bezczynności organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej i potwierdzając rażące naruszenie prawa przez organ.

Wysokość ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop policjanta zwolnionego przed 6 listopada 2018 r. należy ustalać według zasad wynikających z przepisów obowiązujących przed ww. datą, jednak z zastosowaniem nowego przelicznika określonego w art. 115a wprowadzonym ustawą nowelizującą, celem realizacji zasady sprawiedliwości społecznej.

Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej miał prawo do dysponowania lokalem, zgodnie z ustawą o PSP, mimo że lokal był własnością m.st. Warszawy, a brak aktywnego uczestnictwa Miasta w postępowaniu administracyjnym nie wpływał na ważność decyzji administracyjnej o przydziale kwatery tymczasowej.

Ekwiwalent za niewykorzystany urlop funkcjonariuszy Policji za okres przed wyrokiem TK z 2018 r. ustala się bez niekonstytucyjnego współczynnika; roszczenia tego typu mają charakter administracyjnoprawny.

Ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop funkcjonariusza Policji należy ustalać według zasad obowiązujących przed 6 listopada 2018 r. Sąd oddalił skargę kasacyjną, podkreślając, że nowe brzmienie art. 115a ustawy o Policji nie ma zastosowania do urlopów niewykorzystanych przed wspomnianą datą.

Podwyższanie wynagrodzeń funkcjonariuszy Policji od marca 2023 r., określone art. 41 ust. 3 ustawy okołobudżetowej, nie narusza zasady równości, nie stosuje się do funkcjonariuszy zwolnionych przed daną datą i nie stanowi podstawy do wyrównania świadczeń za okres styczeń-luty 2023 r.

Dla ustalenia ekwiwalentu za niewykorzystany urlop funkcjonariuszom Policji zwolnionym przed 6 listopada 2018 r. stosuje się przepisy ustawy o Policji w brzmieniu sprzed tej daty, uwzględniając jednak orzeczenie TK z 30 października 2018 r., K 7/15, co wyklucza stosowanie uprzednio obowiązujących niekonstytucyjnych przeliczników.

NSA uznaje, iż art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej nie stanowi przeszkody do stosowania art. 115a ustawy o Policji w nowym brzmieniu, dla stanów faktycznych zaistniałych przed datą zmiany. Nowelizacja nie dotyczy zdarzeń sprzed 6 listopada 2018 r. w kontekście obliczeń ekwiwalentu.

Stosunek służbowy funkcjonariusza Policji, jako administracyjnoprawny, pozostaje podstawą do rozpatrywania roszczeń dotyczących uposażenia na drodze administracyjnej, również po zakończeniu służby.

Wysokość ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop ustala się według zasad sprzed 6 listopada 2018 r., z wyłączeniem niekonstytucyjnego przelicznika 1/30. Współczynnik ten winien zostać zamieniony na nowy, zgodny z Konstytucją, tj. 1/21.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop wypoczynkowy ustala się zgodnie z zasadami wynikającymi z wyroku Trybunału Konstytucyjnego w sprawie K 7/15, wyłączając niekonstytucyjny współczynnik 1/30 z obrotu prawnego.

W drodze administracyjnej funkcjonariuszom Policji przysługuje dochodzenie roszczeń związanych z wyrównaniem wynagrodzenia. Ustalanie kwot bazowych na podstawie ustawy okołobudżetowej nie narusza zasady równości, gdyż różnicowanie uposażeń motywacyjne jest uzasadnione.

Decyzja o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie wyrównania uposażenia byłego funkcjonariusza Policji była nieuprawniona; właściwa droga rozstrzygania tego sporu znajduje się przed sądami powszechnymi.

Zastosowanie art. 161 § 1 Kpa wymaga istnienia realnego i obiektywnego zagrożenia dla życia lub zdrowia, które nie może być wykorzystywane jako środek legalizacji samowolnych działań naruszających prawo budowlane.

Wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej na podstawie art. 152 § 1 k.p.a. wymaga uprzedniego wznowienia postępowania, które uprawdopodabnia uchylenie decyzji. Brak skutecznego wznowienia wyklucza wstrzymanie wykonania decyzji.

Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego gminy Dobiegniew, klasyfikujący działkę skarżących jako teren leśny, nie naruszył przepisów prawa materialnego ani zasad postępowania administracyjnego, a zgodność z miejscowym studium uwarunkowań została zachowana, co skutkowało oddaleniem skargi kasacyjnej.

Nieruchomość, która na mocy dekretu o reformie rolnej przejęta była założeniem dworsko-parkowym, winna być traktowana jako gospodarstwo rolne, jeśli jej funkcja w dej przypadała na datę wejścia w życie dekretu.