Wystawienie faktur przez podmiot nieprowadzący rzeczywistej działalności gospodarczej, a stwarzający pozory obrotu, uniemożliwia skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a) u.p.t.u., bez względu na świadomość podatnika o fikcyjnej naturze transakcji.

Skarga kasacyjna jest oddalona, gdy zarzuty nie wskazują na uchybienia w zakresie przepisów prawa materialnego lub procesowego, które mogłyby skutkować uchyleniem zaskarżonego aktu administracyjnego.

Podstawą opodatkowania budowli w podatku od nieruchomości, w braku odpisów amortyzacyjnych, jest wartość rynkowa. Ocena operatu szacunkowego, będąca kluczowym dowodem, polega na formalnym badaniu jego kompletności, a nie na merytorycznej analizie przez sąd administracyjny.

Oddalenie skargi kasacyjnej ze względu na brak naruszenia procedur dowodowych oraz prawidłową klasyfikację budynków jako niemieszkalnych przez organy podatkowe; brak podstaw do uchylenia decyzji ze względu na proceduralne uchybienia bez istotnego wpływu na wynik sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał operat szacunkowy za prawidłowy dowód określający wartość opodatkowania nieruchomości przy braku danych z ewidencji środków trwałych. Skarga kasacyjna została oddalona, a ustalenia pierwszej instancji zaakceptowane.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż organ odwoławczy nie wykazał przesłanek do zastosowania art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej, przez co decyzja o przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia była nieuzasadniona. Sąd administracyjny uznał, że braki dowodowe mogły być usunięte w ramach postępowania odwoławczego.

Dla skutecznego zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania, zawiadomienie w trybie art. 70c o.p. musi być doręczone pełnomocnikowi podatnika. Doręczenie zawiadomienia bezpośrednio podatnikowi z pominięciem pełnomocnika jest niewystarczające i nie prowadzi do zawieszenia biegu tego terminu.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną dotyczącą odmowy odliczenia podatku naliczonego, uznając brak dowodów na związek zakwestionowanych wydatków z działalnością opodatkowaną Skarżącego, co uzasadnia stanowisko organu podatkowego i sądów administracyjnych.

Spółka uczestnicząca w oszustwie karuzelowym, wiedząc o fikcyjności transakcji, nie może skutecznie powoływać się na dobrą wiarę. Udział w tego rodzaju procederze uniemożliwia korzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego oraz rodzi obowiązek zapłaty podatku jako podatku niezgodnego z rzeczywistymi zdarzeniami gospodarczymi.

Czynność egzekucyjna w postaci zajęcia rachunku bankowego, mimo braku rachunku w banku skierowanym do zajęcia, była procedurą prawnie dopuszczalną, choć nieskuteczną wobec braku rachunku, a zarzuty dotyczące naliczania odsetek nie podlegały ocenie w tym postępowaniu egzekucyjnym.

Zapłacona kara umowna, która minimalizuje większe straty i ma związek przyczynowy z ochroną źródła przychodów, może stanowić koszt uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż w postępowaniu interpretacyjnym, organy podatkowe nie są uprawnione do oceny konstytucyjności przepisów prawa podatkowego, a interpretacje indywidualne muszą opierać się wyłącznie na literalnej wykładni obowiązujących przepisów.

Brak dochowania należytej staranności kupieckiej przez podatnika może prowadzić do zakwestionowania prawa do odliczenia VAT naliczonego, gdy towarzyszyło to oszustwu podatkowemu. Formalne procedury weryfikacyjne nie zwalniają z odpowiedzialności, jeśli nie zapewniają rzeczywistej kontroli transakcji.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że A. sp. z o.o. sp. k. nie dochowała należytej staranności kupieckiej i uczestniczyła w oszukańczym łańcuchu dostaw, co wyklucza prawo do odliczenia VAT oraz zastosowania stawki 0% przy WDT.

Organ podatkowy, dokonując merytorycznej oceny opinii statystycznych co do klasyfikacji PKWiU świadczonych usług, wykonał wiążące wskazania wyroku NSA. Uchybienie obowiązkom proceduralnym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny skutkowało niezasadnym uchyleniem decyzji organu podatkowego.

Organ interpretacyjny powinien przeprowadzić rzetelną ocenę klasyfikacji działalności dla celów opodatkowania zryczałtowaną stawką podatkową, a sąd administracyjny powinien rozpatrywać skargę w granicach podniesionych zarzutów, zgodnie z ustawą P.p.s.a.

Skarga kasacyjna L.J. na wyrok WSA w Warszawie oddalona; Skarżąca nie spełniła przesłanek zameldowania i zamieszkania w odziedziczonym lokalu, nie kwalifikując się do ulgi mieszkaniowej z art. 16 u.p.s.d.