Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej nie jest związany opinią Szefa KAS, ale odmówił wydania interpretacji indywidualnej na podstawie uzasadnionego przypuszczenia unikania opodatkowania zgodnie z art. 14b § 5b pkt 1 oraz art. 119a Ordynacji podatkowej.
Zawieszenie działalności gospodarczej nie skutkuje nieważnością decyzji w sprawie podatku od nieruchomości, jeżeli nieruchomość pozostaje w posiadaniu podatnika, gdyż brak działalności nie eliminuje statusu przedsiębiorcy.
Doręczenie przesyłki podatkowej pełnoletniemu domownikowi, który podejmuje się przekażą jej adresatowi, może być uznane za skuteczne doręczenie zastępcze, a dokument urzędowy dowodzi faktu doręczenia.
Organ odwoławczy obowiązany jest do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, a rozbudowanie uzasadnienia nie narusza zasady dwuinstancyjności postępowania, wynikającej z art. 15 k.p.a. W przypadku egzekucji administracyjnej zastosowanie znajdują przepisy k.p.a. oraz art. 18 pkt 2 u.p.e.a. Należy dokonać ponownego pełnego rozpatrzenia sprawy z uwzględnieniem wskazań NSA.
Przychód ze sprzedaży nieruchomości przeznaczony na spłatę pożyczki zaciągniętej od podmiotu niebędącego bankiem lub spółdzielczą kasą oszczędnościowo-kredytową nie korzysta z ulgi mieszkaniowej z art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f.
Skarga kasacyjna z zarzutem błędnego doręczenia decyzji podatkowej i naruszenia art. 149 o.p. zostaje oddalona. Przesyłka doręczona P.P. jako pełnoletniemu domownikowi zgodnie z wymogami skutecznego doręczenia zastępczego.
Doręczenie pisma podatkowego pełnoletniemu domownikowi, który podjął się oddania pisma adresatowi, jest skuteczne, nawet gdy domownik nie zamieszkuje stale z adresatem, o ile spełnia warunki zawarte w art. 149 Ordynacji podatkowej. Skarga kasacyjna nie wykazała naruszenia przepisów w ocenie dowodów.
Działalność polegająca na tworzeniu programów komputerowych, która nie wiąże się z uzyskiwaniem nowej wiedzy i nie stanowi wartości dodanej, nie spełnia wymogów działalności badawczo-rozwojowej w kontekście ulgi IP BOX.
Oddalenie skargi kasacyjnej spółki O. S.A., wobec stwierdzenia zgodności z prawem wszczęcia egzekucji administracyjnej, z uwagi na skuteczne nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji oraz prawidłowe doręczenie tytułu wykonawczego.
Członek zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością odpowiada solidarnie za zaległości podatkowe spółki, jeśli nie wykazał braku winy w niezgłoszeniu wniosku o upadłość, a egzekucja z majątku spółki okazała się bezskuteczna. Brak skutecznego kwestionowania wyników postępowania spółki wyklucza możliwość zwolnienia z odpowiedzialności.
Skarga na czynności egzekucyjne nie obejmuje badania kwestii materialnoprawnych, takich jak przedawnienie zobowiązania, co ogranicza kognicję sądów administracyjnych do zagadnień formalnoprawnych postępowania egzekucyjnego.
Umorzenie postępowania egzekucyjnego nie wyłącza możliwości dalszego prowadzenia egzekucji tego samego obowiązku na podstawie innego tytułu wykonawczego; skarga kasacyjna wskazująca na niewłaściwe organy nie była zasadna.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że dane ewidencyjne dotyczące wysokości pomieszczeń użytkowych mogą podlegać weryfikacji, jeśli podatnik przedstawi inne dowody wpływające na ustalenie podstawy opodatkowania w podatku od nieruchomości. Sąd uchyla się od bezwzględnego związania danymi z ewidencji gruntów i budynków.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że dane ewidencji gruntów co do zasady wiążą organy podatkowe, jednak możliwe jest ich zakwestionowanie, jeśli pozostają one w sprzeczności z przepisami ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz uwzględniają rzeczywiste warunki pomieszczeń.
Opinia Szefa KAS, wydana na podstawie art. 14b § 5c Ordynacji podatkowej, nie ma charakteru wiążącego, lecz powinna być brana pod uwagę przez Dyrektora KIS przy odmowie wydania interpretacji indywidualnej, jeśli istnieją przesłanki unikania opodatkowania.
W sytuacji skorzystania przez podatnika z art. 6 ust. 4 zdanie drugie ustawy o podatku od spadków i darowizn, termin na doręczenie decyzji ustalającej zobowiązanie podatkowe wynosi 3 lata od końca roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek podatkowy; nie wiąże się to z koniecznością złożenia zeznania podatkowego.
Skarga kasacyjna nie była zasadna, gdyż doręczenie w trybie zastępczym pozostawało zgodne z prawem, nie przerywając biegu przedawnienia, co uzasadniało odpowiedzialność solidarną osoby trzeciej.