Negatywne oceny organu podatkowego dotyczące należytej staranności spółki w zakresie weryfikacji kontrahentów oraz odmowa odliczenia podatku VAT z tytułu zakwestionowanych faktur były nieuzasadnione i opierały się na wadliwych ustaleniach faktycznych oraz naruszeniach prawa procesowego i materialnego.

Podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, jeżeli przy zachowaniu należytej staranności faktycznie nie miał możliwości wykrycia oszustwa ze strony kontrahenta, nawet jeśli wystawione faktury okazały się nierzetelne.

Odmowa wszczęcia postępowania podatkowego w zakresie zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług za październik 2014 r. była uzasadniona, gdyż organ nie powinien wszczynać postępowania, lecz dokonać czynności materialno-technicznej zwrotu zgodnie z prawomocnym wyrokiem.

Dostawa posiłków w ramach diet pudełkowych, obejmująca element usługowy w postaci przygotowania indywidualnych zestawów żywieniowych, podlega opodatkowaniu VAT według stawki 8%, jako usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), zgodnie z art. 41 ust. 12f ustawy o VAT.

Wykonywanie przez wspólnika spółki z o.o. powtarzających się świadczeń niepieniężnych, które ze względu na charakter zbliżony do stosunku pracy, nie jest samodzielną działalnością gospodarczą i nie stanowi czynności opodatkowanej podatkiem VAT.

Sąd administracyjny uznaje M. J. za podatnika VAT za 2014 r., mimo formalnej rejestracji spółki w USA. Działalność była faktycznie prowadzona przez M. J. w Polsce, co uzasadniało obciążenie go zobowiązaniami podatkowymi. Oddalono skargę kasacyjną.

Sąd podtrzymuje decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, stwierdzając niewłaściwe zastosowanie procedury VAT marża przez podatniczkę, brak dowodów na przedawnienie zobowiązania oraz zasadność wszczęcia i prowadzenia postępowania karnego skarbowego z nieinstrumentalnymi intencjami.

Usługi kompleksowego utrzymania dróg, mimo wcześniejszych wykładni podatkowych, stanowiące komplektywne świadczenia, powinny być opodatkowane jednolitą stawką VAT 23%, przy czym zaufanie podatnika do organów neutralizuje obowiązek zapłaty różnicy podatkowej wstecz.

NSA stwierdził, że przy rozpatrywaniu wniosku o ulgę w spłacie zobowiązania podatkowego, organ podatkowy obowiązany jest ocenić istnienie zobowiązania w kontekście przedawnienia, niezależnie od uprzedniej ostatecznej decyzji określającej jego wysokość.

Naruszenie terminu wypowiedzenia się w sprawie dowodów, wyznaczonego zgodnie z art. 200 § 1 o.p., a skutkujące wydaniem decyzji po upływie terminu przedawnienia, uzasadnia uchylenie decyzji i umorzenie postępowania administracyjnego ze względów formalnych, bez oceny merytorycznej zasadności odpowiedzialności podatkowej.

Zwolnienie podatkowe z art. 4 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku od spadków i darowizn dotyczy wartości udziału we współwłasności całej nieruchomości nabytej przez zasiedzenie, które przekracza udział nabyty wcześniej we współwłasności, a nie proporcjonalną część nabytej przez zasiedzenie nieruchomości.

Sąd stwierdza, że wobec braku rzeczywistości transakcji oraz niewykazania należytej staranności przez podatnika, nie przysługuje mu prawo do odliczenia podatku naliczonego. Zaskarżone decyzje organów podatkowych były prawidłowe.

Postanowienie blokady rachunku bankowego oraz jej przedłużenie na 3 miesiące są zgodne z prawem, gdy istnieje uzasadniona obawa niewykonania zobowiązania podatkowego, a organy dysponują informacjami uzasadniającymi podejrzenie działalności związanej z wyłudzeniami skarbowymi.

Faktury dokumentujące podatek naliczony muszą odzwierciedlać rzeczywiste transakcje; brak tej zgodności wyklucza prawo do odliczenia podatku VAT. Podatnik powinien dochować należytej staranności w weryfikacji kontrahentów; jej brak uniemożliwia powoływanie się na dobrą wiarę.

W postępowaniu o ulgę płatniczą w spłacie zaległości podatkowej, organ podatkowy przed oceną przesłanek ulgi zobowiązany jest ustalić, czy zobowiązanie nadal istnieje, uwzględniając możliwe przedawnienie. Instrumentalność wszczęcia postępowania karnego skarbowego w celu zawieszenia przedawnienia podlega sądowej kontroli.

Naruszono art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 123 § 1 i art. 200 § 1 o.p., wydając decyzję naruszającą gwarancje procesowe strony, co skutkowało uchyleniem decyzji organów I i II instancji oraz umorzeniem postępowania administracyjnego z uwagi na upływ terminu z art. 118 § 1 o.p.