Zgoda wszystkich stron na wzruszenie decyzji ostatecznej, wymagane przez art. 155 k.p.a., musi być wyraźna. Brak tej zgody uniemożliwia zmianę decyzji rozbiórkowej wydanej na podstawie przepisów prawa budowlanego.

Wykładnia art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego nie zezwala organom nadzoru na nałożenie obowiązku przedstawienia ekspertyz obejmujących zakres wykraczający poza techniczne oceny jakości robót; obowiązek doprowadzenia robót do stanu zgodnego z prawem winien być kształtowany przez organy, nie zaś przez autorów ekspertyzy.

Podmiot wpisany do rejestru działalności regulowanej w zakresie odbierania odpadów komunalnych zobowiązany jest do składania sprawozdań niezależnie od faktycznej działalności. Niezłożenie sprawozdania skutkuje karą niezależną od winy, a obowiązki formalne wynikają z samego wpisu do rejestru.

Utrzymanie kary wydalenia ze służby wyłącznie za naruszenie zasad etyki, po uniewinnieniu od jednego zarzutu, jest nieadekwatne do faktów sprawy i wymaga ponownej oceny w zakresie wymiaru kary dyscyplinarnej.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że proces analizy urbanistycznej oraz ustalenia warunków zabudowy został przeprowadzony prawidłowo, nie naruszając zasady dobrego sąsiedztwa, co uzasadniało oddalenie skargi. Podkreślono znaczenie całościowej analizy akt administracyjnych.

Zgodnie z przepisami k.p.a., wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją proceduralną, np. umorzeniem, jest możliwe, gdy wystąpią przesłanki wznowienia. NSA wykluczył ograniczenie wznowienia tylko do decyzji merytorycznych.

Zmiana decyzji na wytwarzanie odpadów z przetwarzaniem w procesie odzysku wymaga uzyskania nowej opinii zgodnej z miejscowym planem. Organ opiniujący, działając w granicach kompetencji, może wziąć pod uwagę wpływ na środowisko oraz zgodność z prawem.

Burmistrz W., nie posiadając podstaw prawnych oraz naruszając zasady ochrony danych osobowych, nie mógł publikować danych osobowych radnego obejmujących jego życie zawodowe, gdyż nie korespondowały one z wykonywaniem przez niego mandatu radnego. Publikacja danych stanowiła naruszenie art. 6 ust. 1 RODO.

Brak dowodów na posiadanie polskiego pochodzenia przez wstępnych cudzoziemca, w rozumieniu ustawy o repatriacji, uzasadnia odmowę udzielenia zezwolenia na pobyt stały, zgodnie z regułami rozkładu ciężaru dowodu wynikającymi z prawa migracyjnego.

NSA podzielił stanowisko WSA w Gliwicach, uznając, że nagła choroba pełnomocnika uzasadniała przywrócenie terminu na wniesienie odwołania, co czyni zaskarżone postanowienie SKO bezprawnym i uprawniało oddalenie skargi kasacyjnej.

Skarga kasacyjna nie została uwzględniona z uwagi na formalne braki w jej konstrukcji, uniemożliwiające skuteczną ocenę zarzutów naruszenia prawa materialnego i procesowego. NSA potwierdzał prawidłowość wykładni art. 17 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych.